# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1041163592:0327
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1041163592:0327?run=74
# Title: [Philosophiae Naturalis Principia Mathematica] Philosophiæ Naturalis Principia Mathematica (shelfmark Leibn. Marg. 166)
# Folio 293, page id 1041163592:0327
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1041163592&page=327
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1041163592/jpgs/default/00000327.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
# Lines: 43 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

PRINCTPTA MATHIEMATICA.
9)3
tallorum plena, pondere suo cendendo silum, ausebat longitudi- LIven
nem penduli, contrahebam tilum uc penduli jam oscillantis eadem SEcvVDOS.
esset longitudo ac prius. Dein pendulo ad locum primo nocatum
recracto ac dimisso, numerabam oscillationes quasi sepruaginta et
Septem, donec prxis ad locum secundo notatum rediree, totidem-
que subinde donce prxis ad locum certio nocatum rediret, aeque
rurlus toridem donec prxis redieu tuo actingeret locum quartum.
Ondc concludo quod relistentia tota pexidis plenx non majorem
habebat provortionem ad relictentiam pexidis vacux quam 78 ad
7.
Nam si aequales essent ambarum resictentix, prxis plena ob
vim suam insitam septuasies ec octies majorem vi insica pexidis
vacux, motum luum olcillatorium tanto diucius contervare debe-
ret, atque adeo compleris semper oscillationibus 78 2d loca illa
notata redire. Rediit autem ad eadem completis oscillationibus 77.
Delionet igitur A resictentiam prxidis in ipsius superticie exter-
na _ B resictentiam pexidis racux in partibus internis; ec sI resI
Sentia corporum aequirelocium in partibus internis sinE ut mate-
ria, seu numerus particularum quibus relictitur: erit 78 B relicten-
cia pexidis plenae in iptius parcibus internis: adeoque prxidis va-
cuxe resistentia tora A F B crit ad pyxidis plenx resistentiam to-
tam A. F 78B uF 77 ad 78, ec dirisim A F B ad 77 B, uF 77 ad T,
indeque A F B ad B uF 77X 77 ad 2, ec divisim A ad B uF 5928
ad 1. EA igitur relistentia prxidis vacuae in partibus internis
quinguies millies minor quam ejusdem relltentia in externa super-
ficie, ex amplius. Sic vero disputamus ex FIypothesi quod ma-
Jor illa relctentia prxidis plenx, non ab alia aliqua caula latente
Oriaeur, sed ab actione sola Eluidi alicujus subeilis in mecallum
inclusum.
Hhoc experimentum recirari memorirer. Nam charea, in qua il-
tud aliguando deseripseram, intercidit. Onde Fractas quasdam nu-
merorum partes, quae memoria exciderune, omittere compulsus
Tum. Ntam omnia denuo tentare non vacat. Prima vice, cum un-
cointrmo usus essem, pexis plena cirius recardabatur. Causam
quaerendo, reperi quod uncus intirmus cedebae ponderi pexidis, et
ejus oscillationibus obseguendo in partes, omnes ACctebaEuE. Para
bam isitur uncum firmum, ue punctum suspensionis immotum ma-
BCTCF, _ tunc omnia ita evenerunt uti supra descripsimus.
MIIHIHI. IMHIIHIIII
SF.C3
NTTITTTHHISIMIMEIISIIIIIMIHHMIISMHIMITAIMNIHIMIEMMMEABIAMMIAMTMGNIIEI