# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0011 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0011?run=74 # Title: Marci Zuerii Boxhornii Originum Gallicarum Liber (shelfmark Leibn. Marg. 125) # Folio - , page id 1045079251:0011 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045079251&page=11 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045079251/jpgs/default/00000011.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. AD L F C TO R F M. labores ejus in universum damnabant, quod vel nulla Zineua Scythica communis fuisset, vel saltem penitus obliterata nobisque incoenita esset. FIi dicebant eum novam lincuam, suo arbitratu, cudere. Alii facebantur, quidem ejusmodi olim linguam fuisse; cae- terum necabant inde Cracos vel Latinos sua vocabula accepisse; nam de Germanis, urcumque id fieri potuisse, farebantur. Quae quidem praejudicia non absterruerunt Cl. V. ut vel ab opinione sua semel concepta desisteret, vel caeptum opus abrumperet: qu’in macis instammatus fuit ut cunctas Linouas carumque Lexica, cum cura es sudio, exenteret, unde silvam infinitarum vocum concessit, ex quarum collatione suam de Lingua Serthica opinionem sibi stabilire posse videbatur. Et animum in proposito ipsius obsir- mavit, quod Marnum illum salmasium, nuper ingenti damno Reip. literaria creprum in eadem fere sententia versari ex Commen- tario de Lingua FTellenistica deprehendisset. Lingua icitur Seythica apud antiquos notisima fuit ut ex ipsa sens Sertharum, quae Sepientrionales Asia es Furopae populos complectebatur. Antiguissima enim Orbis divisto in tres partes fuit, quarum media Graciam. Italiam, asiam compectebatur; Septentrionalis Scychia, australis echiopia dicebatur. Stra- bone teste. Scytharum iis genera Rrimaspi, Sarmata, HIyper- borei, Salae, es Mallaseta ut idem author libro XI. refert. Sub HIz perboreis Hlispanos, Gallos. Germanos. Illyricos, Britan- nos complectebantur, quae nationes in universum C eltx vel C el- to Scythae. Jam vero omnes hos C eltoSCythas, id est illyrios. Germa- nos, Callos, Fispanos, Britannos, Suecos, Norovacos, una lineua usos, ex professe rir dilisens Phil. Cluverius ostendit, ac tum au. thoritate veterum, rum populorum appellationibus, nominibus, pro- priise aliis, quae communia habebant, rerum vocabulis proba- vit. Alii vero, quos inter etiam salmastus. Germanos à Cetis ex Dacis Ponticis ortos, satuunt. Isi autem ipsissimi Scythae veterum ex ipsorum lineua ea, quam Boxhornius, Serthicam vocabat. Ejus frequenter Herodotus meminit, veluti cum amazonum nOmet