# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0027 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0027?run=74 # Title: Marci Zuerii Boxhornii Originum Gallicarum Liber (shelfmark Leibn. Marg. 125) # Folio 11, page id 1045079251:0027 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045079251&page=27 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045079251/jpgs/default/00000027.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. OR FOTN ES G A L L FC X. Phoenicio scriptore vetustisImO: A’n MIOc TaaVoS, is ap u TV GCrCoV501X eicor rea Pl, or A19 V27101 uo Ococip (legC OacoT) ANCEavdpciS) OcoVB, L’M vS E pl Enane (aV. P. Misore natus est Taautus, qui primorum elementorum scripturam invenit, quem Qypiy Th0ot e Aexandrini Thouth, e Graci Ftermen (Mercurium) appella runt. Plaro in PhilebO: Pcorli à EICOV KCVOnOEV, et n n5d605, et o, DeioS ardecooS, cas NogoS er Auco 96D a SroV eda. Vocem infinicam excogitavit, sive quis Deus, sive divinus vir, quomodo fama est in - epptoTheuttalem quendam fuisse. Idem rarip requaercor appella- tur in Phaedro, ubi rex F Orpei Thamus multis cum illo disse- rit deulu licerarum. In Cicerone lesitur Thoyth de Theuch; Tn Lactantio Theurm de Thot, ut in Crraeco Fpiorammare: Tpcoros Oc edan spenarle i Béreuv exiper. Duomodocunque legas, Callicum Teucatis nomen inde appA- rec esse deAexum. Frelus cur putetur esse Mars, disce ex Crallorum veterum hi- coria, quam ante aliquot annos cdidit Antonius Coselinus ouanaesins in hac ipsa Academii protessor eloquentiae. Hesus proprie Fortem Ponat, ut Hebraeis IIV hiz2uZ, _Syris, Chaldae- is, ArabibusrWV hariz. Sic verl. 8. PP. 24. ubi Deus dicitur esle Dominus fortis es potens, Dominus potens inbello: Dominus Forcis Hebraice eKrIWV , V fehova HIZZNZ, _ ArabicC PWV3 ∞ 2I2X al rabbo chazizo. Inde Marri Factum est nomen etiam apud Phae- nices. Duod ex Tamblicho docet Tulianus apostata oratione in Solem. VerbalichaDenE: En pereias 68noua d Pominior Oconoyi- as _C. ot e’dcaar oinocrres ieeov EE aicor O i XIS ZCoC S. OV, MoruoV ard n s. Cor ounadoxior. aji Eeodai Onorr l’ap6N 1X05 dCC. 10s o Morruuos eo EoponS ein, AE, O a pn5. Volo adhuc e Phoenicum cheolooi nonnihil depromere ec. Dui Pdessam habitant locum ab omni avo Soli sacrum, Monimum e Tazirum una cum Sole collocant. Quod sic Tamblichus interpretatur, ut Monimus quidem sit Mercurius, Flazi- Zus autem Mars. Idem alibi in eadem oratione: AE,C9 RegopS- O LdrcV OsxOVVTCOV E E Deaar ZvecOV, nd 1S WCOEV. Mars claxieus dictus d Spris, qui Edessam incolunt, Solis est ante ambulo. Ha2t