# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0034 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0034?run=74 # Title: Marci Zuerii Boxhornii Originum Gallicarum Liber (shelfmark Leibn. Marg. 125) # Folio 18, page id 1045079251:0034 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045079251&page=34 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045079251/jpgs/default/00000034.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine # Lines: 35 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. M ARCT ZUERLE BOXAOR NTF plectro pulsatur, nablium aucem duodecim sonos continens dicuis carpi- tur. Iea Bardis aliquod suit organum lyrae simile quod inter ca- vendum pullabane. Diodorus de Bardis: Srot i uer opgcercor 5 AVegts quoicor a dorTES, S5 us yurso, 85 BNa0 Pruovor. Hi cum oroanis lrrae similibuscanenies, alios quidem laudant; alios vero vitupe- ranc. AmianuS IyraS VOCANE: Bardi, inquit, fortiavirorum illu- strium facta heroicis composica versibus cum dulcibus lyrae modulis can- ritarunt. Noca canritandi verbo plane exprimi Hlebraeumo pa- rat, quod proprie Ronificarcontiones suasrocibus minutim con- cilis e lono vibrante ex Frequertaro canere. Ita Buxtortius de alii. Onia e de iisdicitur quae diriduntur in minutas partes. Duoreterendum illud Horatii Carm. lib. T. Od. 15. erataque faeminis Imbellicithara carmina divides. Vtamaono Heinsio pridem eA obserratum. Denomine Druidum Plinio assentior qui deducit zrd 3 spuoc aquercu. Nihil, inquit habent Pruida visco e arbore in qua giona- tur, si modo sit robur. Sacratius. Famper se roborum eligunt lucos: nec ulla sacra sine ea fronde conficiunt, ut inde appellati quoque interpre ratione Graca possint Druidae videri. Nec CA quod quisIirCtUE CuF Druides Crraeco nomine appellentur, cum eriam apud C. eltas quercus deru dicta (IE. Bricoani in Anelia derm fcribune, _e no- Erates deru. Saronides in Diodoroiidem qui Druides. Philosophi; inquit, Theolooi quidam sunt in maona apud illos veneratione, 85u Z a ecridas orouà vor quos e Saronidas appellant. Nempe cadem ratio nominis, utroque aquercu ducto, quae Cirxce olim ouecorrel oa pcoris. Plinius: Sinus saronicusolim querno nemore redimitus, unde nomen, ita Graecia antiqua appellante quercum. Callimachus hymno in fovem: TnMaS EDuEpe oupcoridas irposiacor. l dpcr. Innumeras quereus liquidus producit Taon Desurer.