# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0052 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0052?run=74 # Title: Marci Zuerii Boxhornii Originum Gallicarum Liber (shelfmark Leibn. Marg. 125) # Folio 36, page id 1045079251:0052 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045079251&page=52 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045079251/jpgs/default/00000052.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. MIAR CE ZUE R TE BOXHOR N TL palam est Reolica, sed posterior Phaenicia. Namtr daliorh trondes reddune Fzech. 17. 23. Inde igitur Callis dula folium e pempedula quinque Folium. Sic Cambris hodieque deilen eAt Folium, ee prmpquinque. Armoricani Brirones pempdlicunt, et delis vel delionpro folio. Tisdem eith es frumentum, e bara paniS, ex Hlebraeis nesm hitta ec 13 bar. Fcucvinum Srrisrom chamra: ita zythum, quod pro vino crat, Calli vocabant corma. In Athe- naeo legebatur, nanciras depnoua. Sed ex epitomi de membranis corrisir doctissimus Calaubonus: nancira i nocua. Diolcorides habecrsqus, Marcellus icidem curmi. Callorum Druidas dicic Plinius samolum herbam nominasse. nascentem inhiumidis, quam linistra manu legi aiejunis opor- cebat. conera morbos suum boumque, necrespicere legentes. Duam herbam describat, nullus Scio. Sed samolus dicta videtur a supersciriosoriru illam legendi sinistra manu. Ilcbr. lX se- mot vel samol est Cinistra. Servius in2. Creor9. Ubi de volemis prris: Volema, inquit, Gallica linona bona e orandia dicuntur. Sic Ar2b. L. pheilem eC 2. pheilemani est magnus. YII. Jam promantils a libet Goeooraphica quaedam et C ho- rographica Gallorum rocabula ex Phoenicii linsud interpreta- ri. Leuca vel leuea fuir olim ee csthodieque viarum mentura a- Dud Cralios. Hlelychius: Xcig, uereor n gnaxroS, leuca mensura quae dam Gallis. LTam pro gaenanros legencum ese Tanar5 MeursIUS recte monuir. TAdorus: Mensuras viarum nos milliaria dicimus, Grecistadia, Galli leucas. FF Paulo pol: leuca finitur passibus quin- oentis. Legendum mille quingentis, quomodo apud lordanem vel Lornandem: Leuga autem Gallica mille e quineentorum passuum quantilate metitur. Quamvis ne sic quidem constet numerus. Veur enim leuexe CTallicae sint valde inxquales, tamen ubi lune brevissime, concinene minimum bis mille passus. Lefcam pro leuca dicebantveteres, ut alafdam de cafneas pro alauda e cauneis, jum ante probarimus. Porro lefca factum ex Phoniciis vo- ibeegiom e eleh canim utrinque deCUKEaFIS. Eleph. canim (UNE millae