# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0065 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0065?run=74 # Title: Marci Zuerii Boxhornii Originum Gallicarum Liber (shelfmark Leibn. Marg. 125) # Folio 49, page id 1045079251:0065 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045079251&page=65 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045079251/jpgs/default/00000065.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.95 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ORZOTHES GAEETCF. eadem sunt rocabula, ex idem sionificant. Similis T. exstac Annal. F2. ubi de ijsdem Cartis, latrocinia agirantibus: Praeda, inquit, famaque onusti Komani ad moncem Taunum rever- tuntur, ubi Pomponius cum legionibus opperiebatur, si Calti cupidine ulciscendi casum pugnae praeberent. Soldurii milites sune, lingulari (a- cramento Principi obstricti, e Solders passim adhuc in Germa- nia appellantur. Sed de his mox plura, ubi antiguae Gallorum linsux reliquias, quales illae nunc supersunt in veterum monu- mentis, accurarius exponemus, ee in Cermanorum linoua ho- dicque exstare ostendemus. Ouomodo ergo excidere TUr- nebopotuit, antiquam Callorum linguam neque literis, neque Termone celebraram hodie aut ulicaram esse d C erre tanco id viro excidere non debuit. Superlune etiom hodie nobiles po- puli, pars olim Crallorum, qui majorum linguam in hunc ul- que diem constanter retinuere, ut Belgarum plerique, Hlelve- tii, ex alii. Bricannis quoque, (quorum linonam veceri Gallica Similem fuisse in Aoricolae rira disertim testatur TacitUS, quo- rumque ricinum Polum Callos olim occupasse, veterum non- nulli, pecito ab eadem utriusque senris lingua areumento, ut auCtOr est idem TaCIEUS, AFIEANE) illa anSIE in CA, quX An- tiqua linoua Bricannorum, vulgo Cambro-Britannica, a luis ( Vmraeca vel Cambrica, ab aliis W allica hodie appellatur. Oua de re cla- rissimum mihique, dum vita DeuIquE (INCBANE, NON FAnEUM Tanouine, sed e amicitia conjunctissimum, Johannem Tlacium Pontanum, in elegantissimis Originibus Francicis lib. 6. Cap. 24, ubi de veteri Francorum lingua, graviter disserentem au- dire hic lubet. Oui veterem, inquie, Gallorum linguam, Britanni- cam, e mere quidem Britannicam asserunt, bhis utuntur rationibus. Pri- mum, quiascribat Caesar, moris fuisse, ut Galli, qui Druidum discipli- nas dilicentius cognoscere vellent, in Bricanniam trajicerent. Consenta- neum eroo videri, eos eodem, quo valli, usos fuisse in docendo sermone. Deinde, quia tradat Corn. Facitus Britannorum Gallorumque ser- monem haud multum ese divertum. Ouae certe duo aroumenia ab- unde quidem ostendunt Gallica Britannicaque linguae maximam fuisse anti-