# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0083
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0083?run=74
# Title: Marci Zuerii Boxhornii Originum Gallicarum Liber (shelfmark Leibn. Marg. 125)
# Folio 67, page id 1045079251:0083
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045079251&page=83
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045079251/jpgs/default/00000083.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
# Lines: 35 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

OR ZO TNES CF ALLFCA,0
tum prorsus ignorat. Nec cgolimen id crediderim, quod prio
respopuli duo cum diversi ab invicem de adversi in hoc verbo.-
rum ornatu ex arte conveniant. Sed porius exululongo, qui
quia placuie solum, ee Facili similium ad similia eran(Itu aures
demulcet, per succedentia tempora inolerit. Sicut Tullius in
libro de Elocutione. detalibus, qui ulum habent, de nonartem,
lognitur, dicens: Ceteri cum legunt orationes bonas, aut poc-
mata, probant Oracores e Poetas, neque intellioune, qualiter
commoriprobent, eoquod scire non possune, ubi lc, aut quid
At, quomodo factum sic id, quod eos maxime delectuc.
In Musicomodulamine non uniformiter, ut alibi, sed multi-
pliciter, multisque modis de modulis cancilenas emittune, adeo
ut in turba canentium, licut huic genti mos est, quot videas ca-
pita, tot audias carmina discriminaque rocum, raria in unam de-
nique Lb B mollis dulcedine blanda consonantiam _e organi-
cam convenientia melodium. In Borcalibus quoque majoris
Bricanniae partibus trans Hlumbrum, Fboracique Anibus, AN-
elorum populi, qui partes illas intrabitane, simili in canendo
Ermphoniaca utuntur harmonia: binis tamen Polummodo tono-
rum differentiis, e rocum modulando rariecatibus, una infe-
rius submurmurance, altera vero superne demulcente paricer dt
delectante. Nec arte tantum, se d usu longero, de quali in na-
turam mora diurina jam converso. hec vel illa sibi gens hanc
specialitatem compararit. Oui adeo apud utranque invaluie, de
altasjam radices posuir, ut nihil hic simplicirer, ubi mulciplici-
ter, ut apud priores, vel laltem dupliciter, ut apud sequentes, mel.
lite proterri consuererit. Pueris etiam (quod masis admiran-
dum) ee fere infantibus (cum primum a Aeribus in CANEUS C.
LUMPUNE) eandem modulationem observantibus. Anoli vero
quoniam non generaliter omnes, sed boreales tolum hujulmodi
vocum utuntur modulationibus, credo quod a Dacis e NOr-
rasiensibus, qui parres illas insulae Frequentius occupare, ac diu-
tius obcinere solebane, sicur loquendi aftiniearem, sic canendi
DTOPTIETATEM CONFTAZCTUINE.