# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0090 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0090?run=74 # Title: Marci Zuerii Boxhornii Originum Gallicarum Liber (shelfmark Leibn. Marg. 125) # Folio 74, page id 1045079251:0090 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045079251&page=90 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045079251/jpgs/default/00000090.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. MIARCE ZUERLT BOXHOR NII veris cherrari. Contioit aurem nostris temporibus, cum Anglo rumrex Henricus II. in Relum Crustini silium arma lumeret, de permaricimam dextralis Cambrix viam versus Caermardinten- deret, dic quo Nant Pencarntrantire debuerat, antiqui parrium il- larum Britones circa praedictum radum cum summa Colicitudi ne principis adrentum obserrabant: Scituri pro certo, quoniam de Forremnoverant e lentiginolum, s raditransitus concorda- verie, de ipso proculdubio raticinium esse complendum. Cum igitur rex ad praedictam aquam via duce festinaset, ee raticinali vecerique rado dudum obsoleto, ad aliud ejusdem aquae vadum (quod modernior ulus Frequentaverat) jam cransire paraer, tu- Dicines, de buccinatores, quos Cornhiriet vocant, ab hir, quod est lonoum, et cornu, co quod lonois in cornibus Aatum cmittant, CX altera radi ripa quali resi exultantes in ejusdem honorem buc- cinare caperunt. Intrantes itaque provinciam, quae Coer dicitur, in castro de Sreonsei, quod _ Cambrice abertame rocatur, id est, calus Tave Aurii, pernoctarimus. Flabuerat eriam gentis illius linoux noritiam, cujus et verba recitore consuererat, quae sibi pucrilibus (utmoris ck) annis ra- pide comparaverar. Frant aurem verba, sicur ab Fipilcopo prae- dicto mihi sune Eaepe propolita, Craeco idiomati valde confor- mia. Cum enim aquam requirebant, dicebane rdor vdorum, quod latine Ponac, aquam affer: Tdor enim aqua eorum linoua, lIcur e Crixeca dicebatur, unde _ vala aquatica vde pas dicuneur, et Dur linona Britannica similicer aqua dicitur. Irem Salem requiren- ces dicebane, Haloein rdorum, lalem affer; con vero Ciraece sal dici- tUr, _x Hasen Britannice. Linouanamque Briconnica proprer diu- tinam, quam Britones, quitunc Trojani; de poltea Briiones a Brico eorum Duce lunt vocati, post Troje excidium moram in Graecia FeCeranE, in muleis GraCO conformis invenitur Hric aurem mihi nocabile ridetur, quod in uno verbocor lin- suas conrenire non invenio, sicur in ilto: an enim Crrece. calen Britannice, similiter Hlibernice Halgein incerposta Cr. linsu