# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0097 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0097?run=74 # Title: Marci Zuerii Boxhornii Originum Gallicarum Liber (shelfmark Leibn. Marg. 125) # Folio 81, page id 1045079251:0097 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045079251&page=97 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045079251/jpgs/default/00000097.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine # Lines: 37 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ORFOFRES GAEETCX. C.5 Telesini, quorum alii quarto, alii quinto post Chrictum no 2a Caeculo Aoruere, liguer manifesto. quae d nunc recepta loquendi ratione non ita discrepane, quin ab iis, qui vel mediocriter in lin- cua Britannica sunt verlari, possine incelligi. Neque alia magni Cambdeni sententia est, qui in Britannix descripeione, linouam hanc Bricannicam minime permistam e longe antiquissimam dicit; ni(I quod nuperrime perquoridianum cum Anglis commercium, d jurenturem in Anelia educatam, de plerumque ad Anglicam linguam magis quam suam a pueritia proniorem, Anolicae quae- dam voces sele ei permiscuerine, de plures quoridie permi- SCCanEUT. Porro ad conserrandam in Brirannia, sire Cambria sive WV al- lia, vecerem Gallorum Britannorum que linguam (ueriusque gentis eamdem olim fuisse ee in Pola WV allia nunc superesse, jam Ostendimus) plurima, inprimis in traditis a majoribus, sermone praelertim, retinendis obstinacio, auctoritas legum, de sItuS gen- ris, concurrere. Situm quod acrinet, Briranni, Xe quidem WV alli ipsi, idem, quod de Germania nostrâ olim Pacirus, pronunciant, esse informem terris, asperam coelo, cristem cultu ad spectuque, nICI (I Patria SIE. Ec cum hand dubie suxe cuique patrix, svC, ut Acdixerim, alumnae notissimae sedes sine, hic quoque ineorum, quae diximus, Adem, Darielius audiendus est. Plerumgne fit inquir, ut in montanis, sterilibus, ricidis, es inamanis regionibus, quale Wallis nobis reliquum solum, linoue vetuste post plura saecula illesae ma- neant, cum vellus aureum non habeant, quo d Fasones invilet. Sic COn- Cac, ut jam diximus, aquilonarem illam montolamque Irispaniae Oram, quae a Carthaginiensibus, Romanis, Mauris non eA debel- lata, etiam nunc retusta linsua Cancabrica uti. Idem illud de Aeticis affirmat Thuerdides, quemadmodum ee de Arcadixe incolis: quare illi se aurozgoras, hi se neooexyrss predicabant. In Cranarensi quoque Hispaniae dirione, Maurorum reliquixe Ara- bicam linouam rerinene, Hlispanis Araviea dictam; cum melio- ris soli cultores sermone, quem Caste IIanu VOCAHE, UFAnEUr. IEX de lingua Epirorica adhuc manet iis, qui L. piri monces habicane. AC