# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0107
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0107?run=74
# Title: Marci Zuerii Boxhornii Originum Gallicarum Liber (shelfmark Leibn. Marg. 125)
# Folio 91, page id 1045079251:0107
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045079251&page=107
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045079251/jpgs/default/00000107.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

OR TO TN ES CF AL L ICR, C. 7
stuosi operis Sussonut a Deo missis, sola ab illa poena immunis fuit,
 infamilia Fleberes Pelez, aliorumque sanctorum patrum, qui Babelis
adificationi non interfuisse creduneur, cum fide e vera religione mansit.
Et si, uc quidam opinantur, ulla linoua à natura sit, hanc solam esse bo-
minum linguam naturalem credimus, nostram es reliquas matris hujus
venusta degeneres filias, es adulterinos peccatorum faetus ex gigantum
deouaxerrcor nequitia ortos: in quibus tamen sanctae matris pauca re-
Plendent lineamenta, unitatis antiqua testimonia e reliquia. Sed qui-
bus sinoula intermediis proceniericibus ab illa omnium matrice destuxe-
rint, vix conjectura quidem assequi possumus. Duibus modis ab ea sin-
cula, et ab aliis matricibus, e a se invicem deductae sint, si dilioentim
e accuratius scrutari libebit conjecturae fortassis nonnihil valebunt. Sic
auiem se res habere videtur. Sermonem hominibus ab ipsa creatione da-
eum esse, nemo unquam tam excors fuit qui dubitaret, ut quo UnO PEX
Cant maxime Feris: adeoque literarumsonos, qui quo tandem tempo-
re fiouris describi caeperint, quae voces in memorixe sublidium custo-
dirent, easque velur depolicum lesentibus redderent, non adeo cer-
cum est. Vuloaris omnium opinio est literas Fbraas omnium primas MIo-
semhabuisse auchorem, ea sque fudaeis tradidisse, à quibus Phaenices ac-
ceperunt, a Phaenicibus Graeci per Cadmum. Philo Abrahamo earum
inventionem ascribit; qua tamen ante ipsum videntur extitisse, si ve-
rum est quod Tosephus narrat, a posteris sethuinas fuisse erectas columnas,
lapideam unam alteram lateritiam, quibus inventas ab ipsis artes inscri-
pserunt, e quarum alteram suo seculo manere ait. Sed de literarum in-
ventione e initio quicquid statuatur, cerium est, carum pocestateme
sonos apud omnes fere gentes inlinouarum confusione mansisse. Nam lin-
guarum confusio scepote fortassis facta esse creditur; ut operarii Babelis
primum surditate ad tempus percussi sint, (quod illua WVi  e, prO-
prie auditus, non intellectus prirationem denorans, docere vide-
tur) deinde quam ante callerent linguam, divino miraculo, oblivisce-
rentur, quod Mlessalae Corvino, Georoio Trapezuntioe aliis, ex natura-
libus causis conticisse ferunt; tum, ne pecorum instar forent muli, novas
sibi ad placitum, ex licerarum sonis quosretinebant, es vocibus nonnullis,
quarum non fuerant obliti, effingerent; unde es linguarum differentia
Bata