# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0108
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0108?run=74
# Title: Marci Zuerii Boxhornii Originum Gallicarum Liber (shelfmark Leibn. Marg. 125)
# Folio 92, page id 1045079251:0108
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045079251&page=108
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045079251/jpgs/default/00000108.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

MI A R CF Z UE R EE BOX H O R N T I
pata est. Deus enim in linguarum confusione, (nam e ea Dei artisi-
cium est, quanquam Oricenes Ancelorum operam huc advocet, ipse fecit
ut homines pEporEs sint e dicantur; literas coenatas inter se commutare,
aliastransponere, alias addere, alias demere, alias aliier pronunciare, ra-
dicales eservilibus, seroiles eradicalibusfacere, duras e fortes levio-
rumee molliorum, leves es molles duriorum e fortiorum loco ponere
homines docnit: alque ita matrices nonnullas condidit lineuas, ab Fbraea
e à se invicem diversas: e ex his homines primo illo ducti instinctu
alias atque alias fecerunt linguas, ex quibus proculdubio variae dein-
cepsftuxerunt mixturae e dialecti, es puunt mutationes fere quotidiana.
Nam linouas vernaculas paucis saculis ita variari videmus, ut vix ali–
quid praeter ipsa retine ant nomina. Scimus enim antiguos Gallos, Ia-
los, Hispanos, Teutonas, ec. eriam et Anglos nostros, sic olim locutos esse,
quemadmodum si quis inter eos hodie loqueretur, sivilorisuque excipien-
dum judicarent. Deque hoc mirum. Faciunt enim nationum mutua
interse commercia, ut etiam linonarum exerceantur commercia. Fa-
ciunt amicitiae, connubia vicinitas; coloniae, ut cens una alterius lin-
cuam ediscat. Et quo praeclariores et victoriose magiscentes, eo ma-
ois suae linonae studium; vel legibus imponunt victis, ut Romanie an-
te eos Graeci, vel necessarium faciunt captivis, ut fudais Assyrii.
Duo etiam lingua antiquior, delicatior, celebrior, elegantior, copio-
sior existimatur, eo istam quisque pro suo ingenio magis admiratur.
ejusque ambit coonitionem, e propria interim posthabita sua immi-
Scet. Mucationem autem non minimam acceperunt linouae, quod homi-
num, etiam imperitorum, idiotarum, faeminarum, puerorum, balbu-
tientibus linouis per tot secula ad libitum jactentur, e ad posteros tra-
ducantur. A mala enim vuloi pronunciatione mala scriptio, e mala
scriptio errorem tradit posteritati. Orchooraphiam enim consuetudint
inservire, ideoque saepe mutari dicit Duint. Et verba ralene ulu FIC-
ut de nummi. Mulca renascentur quae jum cecidere, cadentque
Duae nunc lunt in honore vocabula, sivolerutus; Ouempe.
nes arbitrium est, de vis, e norma loquendi. Praeterea in lineuis
aliis ad alias traducendis saepe decipiuntur audiendo aures, ut aliam vel
vocem vel literam pro alia accipiant, es facile mutantur voces diversita-
te pro.