# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0121 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0121?run=74 # Title: Marci Zuerii Boxhornii Originum Gallicarum Liber (shelfmark Leibn. Marg. 125) # Folio 105, page id 1045079251:0121 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045079251&page=121 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045079251/jpgs/default/00000121.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. OR FO Y N ES C A T L T CK. quem locum Graeca comirare e provinciali parcimonia mix cum Tacicus in loceri sui Aoricolae Vita appellarit. Ouis ta- men vereris Callorum Termonis reliquias, quae hodic superlunt, ad Craecosmerito reculerie Ft tamen id Faciliuspomprius que Factu est, quam, quod Bocharcus Fecie, auctoribus aut co- lonis aue mercaeoribus PhonicibuS eaS FCrrC aCCCpTAS. Ne que desune, qui periro ab his Craecorum in Gallia Coloniis orsumento, plurima Gallorum hodieque ulitata vocabul2 CTrXe cis deberi, docuere. Caererum et hi quoque coregie FaIun- tr. Inter quos est ue de aliis jam non dicam, Cuilielmus Postellus Barentinius, qui in Libello, quem Linouarum duode- cim characteribus differeniium Alphabetum inserip(IE, Verisimile, inquie, mihi videtur, Gallos litteris caruisse usque ad adventum Pho- censcum, qui Massiliam in sinu Gallico condidere. Pisum est in con- jecturae sidem verba Lustini adferre. Ab his, (de Phocensibus intelli- rit) Calli e usum vitae cultioris, deposita ee mansuefacta barbarie, e aerorum culcus, e urbes maenibus cingere didicerunt. Tunc lesibus non armis vivere, tunc es vitem putare, tune olivam serere consue- verunt. Adeoque moonus es rebus e hominibus impositus est nitor, ut non Gracia in Galliam emiorasse, sed Gallia in Graeciam transtata videretur. Fanta civilitas, tarcus cultus mihi etiam facile persua- det, literas habuisse comites, quae inde fuerunt in cola Callia in. usu, ac praecipue in rebus publicis ac privacis tabulis, auctore Caesare non en uno tantum Commentariorum loco, peculiares. Verum quidem est, Callorum litteras a Grrecis haud mulcum fuisse divertas, Sed ex conon sequitur, Callos eas a Grecis colonis accepisse. Germani reteres etiam licrerarum Aguris, quae Craecis non dissimiles, usi sunE; an eroo ehos a Graecis cas accepisse di cendum est. Scio in ea sententia ese vecuctissimOS AUCEOTES, quorum Facitus in Libello de vita d moribus Germinorum, meminie; Vlixem, inquit, quidam opinantur loncoillo e fabuloso errore in hunc Oceanum delatum adisse Termanie terras. Aram qu’in etiam rlixi consecratam, adjecto Taertae patris nomine, olim reperiam: monumentaque es cumulos quosdam Graecis licteris inscriptos in confi 1