# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0249
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045079251:0249?run=74
# Title: Marci Zuerii Boxhornii Originum Gallicarum Liber (shelfmark Leibn. Marg. 125)
# Folio 113, page id 1045079251:0249
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045079251&page=249
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045079251/jpgs/default/00000249.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 90 lines, status machine
# Lines: 90 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ORZGLN ES C, A L L. LC KS
Alox promit iras, dona damnans e sua
Damnata perdic hostis implacabilis.
Non Sponlorullus, obles aut ullus daeur
Pocest nec esse, probona Sortis fice.
Plerisque celis rulnus infertur suis;
Perire quos vule, sic jubet Sors plurimos
Eplumq: ec armatum sibi opponic virum:
Sua lariencem in, lauciantem et viscera.
Indioniore nemo quo peric modo.
Tubentur ire cunctâ quo Sorce, huc eunt.
Cunctorum habena in unius Sortis manu
CAt.
Cui multa Sortis unt data indulgentia,
a Sorte parte non pocest una capi.
Domitxque Thebx queis, bimembres
queis viri
Victique Fusique e, nigrique regia
Pulsata Dicis, queilque non ausum nihil
TIlustre Canguem, inclrcum Heroum sc.
NUS,
Dedere victas rinculis Sortis manUS;
Dabuntque primi semper _ mortalium.
Sicur priores. Sorris haec constantia est.
Lonsus Faror Sortis, breris poenx cl
MOTa.
Medicina Sorcem noscere est suam mali
Procitura Furto ut plurimum rem SOrS
serit:
Fraude est lacente Sortis omnes Fallere.
Sors jucta magni caula semper est metus.
Sors est quietem qua esse _ alternam
haud sinit.
Oux strata Sorti, murice obsesta est via.
Oriencis ones uncIque ACCEDIX qua
ODCS,
Arabum ee labores, quicquid Indo ec gi
BIIEUE.
Gienitque Canses, magna Sortis praedis
Tunt.
Servire magnis lueta non Sous mencibus
Ouacunque tandem, sic rubori nemini:
Duaecunque cuiris, Semper ec, Sors im
minet.
Sit raca quod elemenria et paucistimis,
INTil quam fucurae Sortis ionorantia est.
Spemajus est offerre Sortis ee minus,
Metuque majus semper e metu minus.
Milerique nos, serrique, clausique hic
Tuus
Sortis Catena; Vita cantum carcer eAt.
Damnis lerare damna laepe Sors jubee.
Ouibustibet tentanda Forcuna est modis.
Duas Sors opesdat aurex sunt compectes,
Boixque cantum queis ligantur dirites.
Es Sortis, haud est Principis princeps
lOcuS.
P.A pexeda major sepe quam predantium,
Capcique quam vincentis est MajOE Ma-
nUS.
TTON CerTA (pCS CK SOTTC, nON CCITUS me-
TuS:
Stare e cadentem, Sidere de Aancem ju-
bet
Furente Sorte cura nec timentilus
Fuga ulla, nec constantia est audacibus.
Venerem nepotis cum vorare praedia.
Agrolque opelque avorum ec jam sula
Praedam esse cum rides sec esse perpecim
Vides ubigue) ec esse praedatrix manus
Non una Sorris, uno de haud rapaX
modo
Fse, haud videri providenci non potett.
Delere cuncta qua vecustas dicitur,
Dicenda non eAt. Sorsnora, de semper
nova, de
Hoc ore nunquam vila, quo nunc cerni-
TML;
Vecucta cum norisque mutat omnia.
Semper Futura _ omnium mutario.
Non imperitis caluum humana rei,
Sortisque magna quae inpetentis omnia,
Dux cuta Factis se probane pro insieni-
buS.
Vibeaca Sorris quae lacerro lancer est,
Fodic pocentis eransic de latus viri;
Cui comparata nobilis quae Pelias
Celebracur hacta, culpide ut defecta he-
bet
il.