# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/104508171X:0277 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/104508171X:0277?run=74 # Title: [Memoriae Philosophorum, Oratorum, Poetarum, Historicorum Et Philologorum, Nostrae Aetatis Clarissimorum, Renovatae] Memoriae Philosophorvm, Oratorvm, Poetarvm, Historicorvm Et Philologorvm, Nostrae Aetatis Clarissimorvm, Renovatae (shelfmark Leibn. Marg. 148) # Folio 257, page id 104508171X:0277 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=104508171X&page=277 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/104508171X/jpgs/default/00000277.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine # Lines: 35 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. B EFT A TMTAN A. inque his omnibus, ceu ille apud Vhac deum trusi pater Camilias, afferebat ubique cencum oculos, colum quoque et lanam cractare, aut ad noctis ugsue concubium acu nere, haud intra dignicarem et LOrEU. nam cuam politum arbierans. Ouod si naletudo Marici cenearetur, qua lalicitur dine ipla cum touebae, quam diligenciam quae medicamina adhibuie, uc eito cum la nicace rediret in graciamo Inprimis au cem in poltreio illius morbo quolem le praelticerie; si dignis laudibus etferre pa- rarem, lonsius miccenda oracio FOret. Aderac semper aesroto; iunabat c lecto lurgentem, manum porrisebac cubile re Decenci, cibos aue pharmaca blandis ale loquiis prolequebatur, noctu humi in Etxaco propcer dormiebat, vel lomnum oculis non uidens, uisilabat pocius, nec unquam delticie, verbis, UE POTeTAES animum e Colamina illi addore. Sem per enim, etiam ingravelcente indies imbecillicate, ipla lpem uuteu limulabac alcum dolorem corde premens. uod li vero diu cohibicae laCrumAC WITICCTENEPrO sumperentque, egrediebatur; cune le moen rori dabae, et Aecu os torum oDplebaE libi. Saciaca, siccis oculis, composito nultu redibat, quasi eristiciem foris reli quisteto Odignam (quod coelo celte di C0) Foeminam, guae in exemplum lecuit memiac; dienam, quam uxoribus nostris osten