# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/104508171X:0322 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/104508171X:0322?run=74 # Title: [Memoriae Philosophorum, Oratorum, Poetarum, Historicorum Et Philologorum, Nostrae Aetatis Clarissimorum, Renovatae] Memoriae Philosophorvm, Oratorvm, Poetarvm, Historicorvm Et Philologorvm, Nostrae Aetatis Clarissimorvm, Renovatae (shelfmark Leibn. Marg. 148) # Folio 302, page id 104508171X:0322 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=104508171X&page=322 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/104508171X/jpgs/default/00000322.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine # Lines: 34 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 302 XV. HEMDETA Bicauie. Sub id cempus ad comicia prouin- cialia ab Academia delesatus venie, _E ar- plissimo prudentissimoque urbis conscle, Paullo Zinelcio, Viro spectatac e prilcacin- cegritatis, tamiliariter uei cepit. Ieaque patetacto ei consilio, rationibusque lubdu- etis, filiam Paulli Canetissimam, s castim nia Frusalicace temperanciaque nuii (c Cundam, DOROTTTEAM in macrimonii tidem accepit. Ille graccas liceras; ilta familiam ornauit, paribus ucrinque Audiis. Cocincisque curis. Si calamicaces inmine- bant, s Orbitacis mecus, si mala alia in- oruebane, praclidium contra dolores a coc- lelti philolophia pecebatur. Hlaec vera Christianorum Aducia est, non cedere ad. versis, _ quauis etiam Fortuna leruareani. mi moderationem; ex res spesque ita mo- derari, ue se iplos non obtiniseaneur. HOc solatio crectus noster, granem diucurnum- que morbum levicer Ferebat, e inter tum- mos exquisicissimosque dolores, legendo meditandoque pracsidia aduersus morbum sibi comparabat. Cumque res eo rediiset, uE CumIoribus plane ConAeeretur, neque ab incredibili senerti prudentia, neque ab in- tioni Losi e Sperlinoii diligencia auxilium expoctari postec, non camen animus COF- Duie, nec a cositatione rerum seriarum auocari pocuie, nullamque partem cempo- ris ne in morbo quidem ad ociandum sibi Concessie. Nunquam vero pendebat aluul-