# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1045795771:0271 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045795771:0271?run=74 # Title: DIALECTICAE || EMENDATAE || LIBRI DVO || IN QVORVM HOC PRIORE CONTI-||nentur praecepta Dialectica ex optimorum autorum,|| praecipuè Aristotelis, P. Rami, et Ph. Melanchthonis || sententijs, vsu#́[que] rationis eruta ... || PRAETEREA ADIECTVM EST TRI-||plex controuersiarum logicarum iudicium; vnum de || logicis quibusdam P. Rami erratis; aliud de antiramaeo-||rum friuolis quibusdam obiectis; & tertium de demon-||stratione Aristotelaea quae contra P. Rami impe-||tum solidè defenditur & explicatur;|| studio || MED. D:|| et Poetae Caes.|| (shelfmarks Leibn. Marg. 141, Stück 1; Leibn. Marg. 141) # Folio 267, page id 1045795771:0271 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045795771&page=271 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000271.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine # Lines: 43 recognised, mean confidence 0.81 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE IVDLCIOSTEEOOIST. 267 Sccundum medium, obesse probis; irem Cumitur ad ancecedes, cum quo consenrie rieffecti. Nam resforcuna hic conlide- rantur causaliter, quarum vi sic effectus iltenempe obelse probis. A parre conse- quente leu praedicaro dissencit idem di- verlitaris aur disparationis dissensu. Ouomodo fit inde syllo- ismus Medium cum praedicato disposicum propolitionem seu maiorem exhribet. Qua CA: Ce Bona non assunt malis, nec obsunt probis. Dispolicum rero cum ancecedente, si nicallumtionem, quae eAt: Ca Resforinnae assunt malis, (5 obsunt probis: inde infertur conclusio. re Ereores fortunae non sunt bona. dac non ita sonant vt dixit Cicero, quae est ratio mutationis: Complexionem ille occultauie cerpsi omissionis e pleonalini. Nam quod con- sequens conclusionis crac: id poluit pro conclusione omilla quasi sic dixisset: Ereo res fortunae non sunt bona, (5 per consequens, cum haec ratio sit vera, quanquam rideatur tamen plus vale bit apisdme opinione. HIXC IUS, U et 28 HI _ ud. d Pt cum edent RB Pelle