# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1045795771:0451 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1045795771:0451?run=74 # Title: DIALECTICAE || EMENDATAE || LIBRI DVO || IN QVORVM HOC PRIORE CONTI-||nentur praecepta Dialectica ex optimorum autorum,|| praecipuè Aristotelis, P. Rami, et Ph. Melanchthonis || sententijs, vsu#́[que] rationis eruta ... || PRAETEREA ADIECTVM EST TRI-||plex controuersiarum logicarum iudicium; vnum de || logicis quibusdam P. Rami erratis; aliud de antiramaeo-||rum friuolis quibusdam obiectis; & tertium de demon-||stratione Aristotelaea quae contra P. Rami impe-||tum solidè defenditur & explicatur;|| studio || MED. D:|| et Poetae Caes.|| (shelfmarks Leibn. Marg. 141, Stück 1; Leibn. Marg. 141) # Folio 447, page id 1045795771:0451 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045795771&page=451 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000451.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine # Lines: 60 recognised, mean confidence 0.76 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Recti ViErI aller ciamt umme i l us mraritu Ueuon EAh. cas 81 8. 1 au 21 rtrepn u, BC. I1. oblicaqu dembnua C oet ini nstraum aquillo i delit exbiani rbiue ell ralim eipits st eac inel. UadiM B. plpliet pevet CONPRA SENTEN. D. R AML. 447 dicis, quibus phylica Cunc Cubalteenaz Iea cum in speciali arris membro ali- quid repero ex generali. Leaque videac Ramus ne contra mencem Aristorelis et rsum arriticem reculas sciencihicas nimis rusticereseat. Sedmissishis, ex- curiamus argumenta quibus Petrus Ra- mus Aristotelicam demostrationem op- purnanit. Primum es ciulmodi. NequC MatC- L. Arg. R~ ria est (inquit) neque Forma eiusfyllogi- mi. Imi, quem demonstrariuum vocat Ari- Aoceles. Nam reddinon porestcoulacur proprium aasos insit lubiecto, re de ei- su, cur scinhomine, de ita deratione. Si quis obriciac per organa polle relpon- deri; negat hoc argumento Catistreri, quia non possit dari causa cur in homi- ne hoc porius sic quam in alio animan- ce, sicur nec cur homo homo sic porius quam beltia, licet organa dari possine. Deinde ex iplo Aristorele inACIaEUE AF= oumencum eius quaestionis inveniripol- lc. Vulc enim is propriam affectionem Cubiecto per scinesse: ergonon peraliud, quod evenirec E inveniretur aroumen- cum. Insupernegat cudem philolophum ullam calem afferre poruisle rationemnile ridiculam, ex ineptam. Requeira materia demonstrationis oppuonat. Formavero tre ad