# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1048628108:0166 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1048628108:0166?run=74 # Title: [D. Nicol. Hieron. Gundlingii Serenissimi Borussiae Regis Sacrique Tribunalis ... Consiliarii ... De Henrico Aucupe Franciae Orientalis Saxonumque Rege Liber Singularis In Quo Reipublicae Facies Ex Genvinis Rerum Documentis Diplomatibus Tabulis Chartis Scriptoribusque Aequalibus In Luce Collocatur Errores Clarissimorum Virorum Modeste Confutantur Multa Nova Ex Medii Aevi Geographia Atque Historia Deducuntur Ac Cognita Deniqve Melioribus Argumentis Testimoniisque Illustrantur] D. Nicol. Hieron. Gvndlingii Serenissimi Borvssiae Regis Sacriqve Tribvnalis ... Consiliarii ... De Henrico Avcvpe Franciae Orientalis Saxonvmqve Rege Liber Singvlaris In Qvo Reipvblicae Facies Ex Genvinis Rervm Docvmentis Diplomatibvs Tabvlis Chartis Scriptoribvsqve Aeqvalibvs In Lvce Collocatvr Errores Clarissimorvm Virorvm Modeste Confvtantvr Mvlta Nova Ex Medii Aevi Geographia Atqve Historia Dedvcvntvr Ac Cognita Deniqve Melioribvs Argvmentis Testimoniisqve Illvstrantvr (shelfmarks Leibn. Marg. 170, Stück 2; Leibn. Marg. 170) # Folio 154, page id 1048628108:0166 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1048628108&page=166 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1048628108/jpgs/default/00000166.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. AIENRTENS AVCEPS rum mulcicudo reperitur. Nunc eontum quaeri tur, on Slaui, ec Hunni rna sens Fuerine, vnius idiomatis populus? Ec Iaceor, nonnihil dubicatio nis mihi subocum esse, cum viderem, vocem Chunni Sarmatiea linsua equitem exprimere. Sed in viam me reduxit Franciscus Poris Oirokosti e rudicus Flunsarus, qui in Orisinibus, quasdedit Flunsaricis t clare ostendit, Llunnzo, live Kun nro cusurium, scu tentorium lingua paeria Cona- Te; Hlunnolque, seu Chunnos ita esse dictos, quod in cusuriis pocius, quam oppidis, atque aedibus bene tirmaris, paratisque nabitarent. Ac mini- ne proinde nirandum est, eos incensis Expe do- munculis aliorlum misralse. Suspicor, ob hanc caussam a Symoccacta Hunnisuros, seu Flunni- Baros, esse appellacos. Nam iar apud Flunsaros hodienum idem ett, quod ambulat: et lUrCa Flunsariam Mag. car vocont, quod ab FTebraico in percorinatus est, non line specie reperie lau- datus Ocrokoluer. Sicut iengue Vandali aFeuTO. nico mandelns sc Sueui quasi schmebende seu schroeifo fende dicti lune; ita Forre Hlunnisari luo idioma. ce, quod semper mobiles, acque instabiles, ideim libi deirua accribuerunt. Wde ceteronequsquam, re diximus, inficionur, infinicum paene slovorum numerum, Ralcios puca, Scruios, Croncos, Licu- los permictim cum Iungoris in Pannonia tam inferiore, quam superiore habitasse, eoque traud difticulter incellisi pucamus, quomodo Hlunsari eoc Venedicis nationibus Faederaci locietacem cum Slanis in Cermania desencibus iungere, iun- etamque renouare, ac conseruore perpecuo inma. iorum nostrorum perniciem porverint. P) Separabat Llunsaros a Cermaniae sinibus Arrabo Auniuso