# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1049303237:0115 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1049303237:0115?run=74 # Title: [S. Ignatii Epistolae Genuinae] S. Ignatii Epistolæ Genuinæ (shelfmark Leibn. Marg. 171) # Folio 17, page id 1049303237:0115 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1049303237&page=115 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1049303237/jpgs/default/00000115.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine # Lines: 64 recognised, mean confidence 0.82 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. tei Op1. Etat. oMa omis Paere. buli D0. ob. di. mO. rCa. vam est S. Or 1a rem atiIs In Fpistolam adt Smyrnaeos. ret is locum, qui datus est ei. Sic etiam Latini veteres post Tenatium no- Ctrum locuri funt. Cyprianus Factio los Prestyteros nec Livaneehii, nec loci sur memores fuisse docet. F. DiC. X. e Diaconum Rogatiani P. pilcopi concume. liolum acculat, quod immemor Sacerdotalis loci, e officii, ac ministerii sue obsitus esset. Epist. L. XV. ubi Sacerdotatis locus est ordo EDileopalis, qui Rosariano compecebat. Talis, inquit. locus, seu ordo, aut eradus, aut dieni tas, sive Diaconi supra Laicos, sive Presbyteri supra Diaconos, sive Fpisco. pi supra Presbrteros, cnsera quoisroo, neminem instet. Vox haec evorer lapius noltro usurpata ell, dum inculeatur admonitio illa maxime necestaria, ut, dum quemque loci lui dignitarem tueri oporeuit, nemo tamen inde aliquid sibi Superbe arrogaret, auc putaret le majorem elle, quam revera GF. DVoscOEIS. 2COr. XII. 20. Tren. l. IV. c. 44. principatis confessionis tumore elati. MS. concessionis: unde legendum puro, consessionis, uc principalis consessio nihil aliud sic, quam apcolora deseta; et ita Trenaum Peripsille exiltimo. IC Or. XIV. 16. o cerandnpar N roy renor S istcoro. Tcil. Laiei, quod subinnuic alios tuisse locos Cleri. P. 4. V. 5. EreSEEas) EreSoZoI VoX Origeni tamiliaris, in f0. 24. D, 7O. F.. de Cinolticis or. R. TT4. C. de Valencinianis e Marcionitis 74. C. e Exepe alibi. Clem. Alex. n FEesBE Asonanias E des15. 805. B. P. 4. V. 7. Tngreun 3 des) V. I. Sententia Dei: ut in ep. ad RomanOS ver- Tus tinem. APOC. ZVII. 17. Tren. L. IV. C. 7T. BIa Decs S coesoESW, aradu se qucun REVTOTE OVILNEPESIr avred Ibid. Oi uines avrois) Finc Polycarpus ad Philippenles, Smoner loulvos nerrus aaores, un auexortes rupas, n oppars, n mene. De Valentinianis p. 93. Map ois Sn EnEO, in oixle dipionera. De Manichaeis Achanalius epist. ad Solitarios. 85T. C. Tapa MarIXaiors Id EnCC En EsIV, eitto E7 Deer 6BL nap ovrois 2d EREEIV MVTeI. P. 4. V. 9. On BOuHS) BarNabaS P P. P. 226. drospepouuo erstoueror, re ramorertes dacouor. Describit Onosticum luum Clem. Alex. L. VII. AuEnet daSouvor SoiE et eqodicus, naarEoEO, nls BccnnaIS Zocioss Stnspcor. Ubi red ve TuNOVEir apud Barnabam so Sruopier apud Clementem opponitur. Frasmentum se cunda epist. Clementis Romani apud Cocelerium p. 183. uy ZAVTO HONCRIS pramor rias Ednit. Flermes apud Coreler. D. 96. e IOT. arnocobat 7a5 d1160. edas dures. Incerp. redimere animas a necessitatibus. 15. ernova: Y7E POPTHNOV sidn Excor _ naEpa 37 o ertas da bouvor. Arremid. l. III. C. WIF. ON Sou NOI oe Er datitc. Tac. L. 27. Smonencas opparis, i Zipas er 2n daile aurss. Eccletia enim anciguicus riduas es indisenres seu intirmos publico tumpru alebat. Corne. lius Epilcopus Romanus exilt. ad l’abium Epileopum Antiochenum docet Tuo cempore in Romana ecclelia nipas oui dn bouNois o Ep ras Zinias Merlanootes quibus universis, inquie, sratia evenienitas Dei alimenta suppeditat. F. V- Teb. l. VI. C. 43. Inde Valelius Patis probabiliter in existola Cleri Romane Clerum Carchaginiensem de secettu Cypriani pro clydomeni lesie thlibomeni. Eli Tunc, opinor, quos Apoltolus Paulus appellac Aet. XX. 35. aadevrraS, debiles e insirmos: e huc perrinet illud, ROm. XII. 13. rois xeciais ess ayicoy Hos VcorEY. LS.