# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1049303237:0182
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1049303237:0182?run=74
# Title: [S. Ignatii Epistolae Genuinae] S. Ignatii Epistolæ Genuinæ (shelfmark Leibn. Marg. 171)
# Folio 84, page id 1049303237:0182
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1049303237&page=182
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1049303237/jpgs/default/00000182.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
# Lines: 49 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

I1
84
Smis Bolia e Annott. in
P. 28. 1. 15. FoXoa  ZLOC vero a Deo precor, ut illud, quodeunque
sit, quod aix, non cedat in restimonium contra ip (os.
P. 28. V. 18. Td XVCOuA E ANavar Erd deS or.) Revelatio doctrinae Fvance-
licae, quia à Deo procedit: vel pocius, sacer iste impulsus, quo a Deo mihi
hoc dictante animatus sum, est infallibilis.
P. 28. V. 22. MCgaNH NcoI) Adde ex Veceri INterpretO Des prn. Ouod quo-
que legisse ridetur Interpolator.
P. 28. V. 25. MapnS Se Ho) Christum testor me salubria haec monita de
obedientia Fipilcopo praestanda e de unitate servanda, non ab aliquo homine,
sed a spiriru sancto in Scripturis loquente edoctum fuiste.
P. 20. V. T. J Fco pEY EV ro ictor Eror) TOC, quod mei est officii, ee quod ad
munus Ppiscopale spectat, sponte mea, absque impulsu aliorum, utpote Dei
gratia indolem meam adjuvante, ad unitatem proclivis, faciebam.
P. 29. V. 7. acouor) Incerpolator addit, actutus sed absque aliqua necet
CITaLC.
P. 29. V. XO. Er XiS apZaioIS) V. P. in veteribus: ac si hic allusum estet ad
libros veteris Instrumenti, aut ad libros veterum fudaeorum; qualique eriam
II. contra quos disputat S. Tonatius, nulli celtimonio ex Lvanseliis de-
Drompro Fidem achiberene, nisi ex iltis anciguioribus codicibus adltrueretur.
Sed mihi omnino videtur reponendum er ross aexciots, ut habet Interpolator
licet Incerpres ille juxta alteram lectionem reddir in antiguis ) H. c. in ar-
chivis: quod rocabulum mox bis relumit S. Marryr, ue de hac lectione
tanquam vera rix dubitari postic. Circa haec tempora de authentieis codi-
cibus Frangeliorum verilimillimum videtur Fuilte non modicas disputa-
tiones, distractis Collicitilque hac de re Christianorum animis; unde dosma-
ta illa de ceconomia Christi in terris probari pollenr, quae Fraude haeretieo.
rum, alia F vangelia sub nominibus Apostolorum supponentium, aut vera
direrlimode corrumpentium, in disceptationem reniebant. Ad holce codi-
ces originales merito erat provocandum, si quidem alicubi in archiris pro
certo ac compercislimo repolici exsticislene. Ihaec nimirum sententia, quam
hic proculit S. Ignatius, haeretieorum erat, qui auetoritarem IV. E rangelio.
rum, quae orthodoxi Christiani Frequenti diligeneique manu vertabane, Sub.
vertere maximopere cuperent e anniterentur, quali codices isti, quos tra-
Etabane, estene novitii e recentes, et nuperrime, s non adinventi,s falcem de-
Feripei Fuissent. Ilorum aurem imporcunis clamoribus, qui hoc ex archiris sibi
oltensum vellent, quum obriam iverie intercellerirque S. Ignatius, nimirum
non opus este ejusmodi archiva es autoerapha consulere, quum eorundem apo-
grapha jam à loneo tempore exstent, ubivis inconcussa fide ab omnibus hacte-
nus recepta, inque iis describatur quicquid ad historiam vitae ee mortis fesu
Christi, quod novis coenitu necessarium est, pertinet, regesterune maleteriati
homines, huic justae responsioni parum adguiescentes, on 2 Weguerras (si hac
lectio rera aut sencencia perfecta sic line cujuspiam particulae immutatio-
ne: nec quiequam hac ex parre adjurat Incervolator, qui pro more (uo
a vollus concendic parciculam nepativam adli debere, du i mesustas. pro vacsustasi sed parum
probabilicer. In mareine sui codicis habet D. PeartonUS, 15. brt PrO i 21.
Denitus