# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1066518432:0115 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1066518432:0115?run=74 # Title: Phoronomia, Sive De Viribus Et Motibus Corporum Solidorum Et Fluidorum Libri Duo (shelfmark Leibn. Marg. 182) # Folio 87, page id 1066518432:0115 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1066518432&page=115 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1066518432/jpgs/default/00000115.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine # Lines: 44 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 1 d. 1ad ra Int DE VERTBDS ET MIOTTDOS CORPORDM. LIB. I. 87 Cunt in compendium colligantur; nominentur numerus oscillatio- num aliquo tempore peractarum a primo pendulo N, ejus longi- tudo L, quae in schemate repraesentatur linea OA, corporis A gra- ritas absoluta C, ejus massa M, adeoque MI nunc significar idem ac A, et C idem ac linca Aa in schemate; atque retenta Y pro delignando tempore duarum olcillationum minimarum hujus penduli. In se- cundo pendulo exdem res iisdem, ac in primo, liceris; sed minus- culis exprimantur, atque adeo corollarium 3. praebebit has regulas Y = pY (M. L: G7) _E E= pV (m. l: 9). Corollarium vero q. exhribet N: n == C: F, vel NT =nt. Onde quot dirersis modis singula lice- Ex T, C; Li, MI, N e homologX t, 8, l, m, n inter le conter- ei postune, tor inde resultabunt alia atque alia theoremata, a quibus omnibus sigillatim recensendis breritatis gratia abstinco. Flacte. nus ilochroniam tantum in genere considerarimus nulli particulari hrpochesi gravitatis inhaerentes. Ouid rero ex una alterare ejus- modi hypochescon relultare debeat, indagabimus in sequentibus problematibus. PROPOSTTTO ZZVTII PRODLEMA. 279. Iuvenire isochronam in hypothest eravitatis uniformis atque di- F16. 41. rectionum cravitatis inter se parallelarum seu in centro infinite distanti coeuntium. Ouoniam centrum Colicitationum graricatis O intinite distat a basi CD CUrVA ARD, linea BC, FHI, quae antea (5, T72.) Crant arcus circulares centro O delcripti, nunc tient rectae inter le paral selx e axi AC perpendiculares: ex quia (secundum hypothesin) craritas uniformis, ejus seala exit linea recta cha axi AC parallelas ex quia (5. 172.) FIKE = 2. TIAah, Curra ARD hoc calu parabola CTIE, CUjuS PaFAIMCTEE 2Aa. AL PTOPTEE DO _ AO aequales, ReE N = V (OA: A2). Jam quia (6. 172.) AF, == N. TIR = N. Y (2Aa. ATI) (2OA. ATI), CrIE : AF =V(, OA. AII), vel bisecta OA in C, CrIE : AF =V (AC. AHI), id est, super diametro AC delcripto sC. micirculo ASC, lineam EFT SCCante in S, = CUBECMCa AS, quando- quidem haec media est geometrica inter diametrum AC ee abicit tam AFI. Sic etiam Z AC = A5, atque adeo EF C = AS = A5, id eA demissa Sm perpendiculari super As productam, = sm, adeoque Ee = 2. sm, in suppositione insinitx parritatis arculi Pe, quo catu sm est disterentia seu excestus subtensae AS supra subtentam mino rem