# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1066518432:0191 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1066518432:0191?run=74 # Title: Phoronomia, Sive De Viribus Et Motibus Corporum Solidorum Et Fluidorum Libri Duo (shelfmark Leibn. Marg. 182) # Folio 163, page id 1066518432:0191 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1066518432&page=191 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1066518432/jpgs/default/00000191.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE VIRTDUS ET MOTTBOS CORPORDM. LIB. II. 163 dit, nulla fermentis peculiaria superesse prompruaria, fermentaque ipse in Animali nulba. Figuram ralorum circularem ex generali Mechanicae principio, Quod Auida quaecunque pressionem suam communicent per lineam corpo- ri continenti e fuidi actionem sustinenti in quovis puncto impulsus per- pendicularem, lupra etiam (5. 249.) a nobis demonsrato, derirare concendit, sectionem canalis axi rectam tanquam polrsonum infi- nicilaterum respiciens, cujus polysoni latuscula indetinite parra im- pressiones Auidi juxta directiones ipsis normales sustincant, et quia hae imprectiones in singula latera aequalia poligoni in circumstantiis apud Autorem aequales sunt, eas per lineolas rectas ex poligoni lateri- bus perpendiculares repraesentat. Flucusque omnia bene, led dum ex eo, quod hae perpendiculares laterum poligoni cum le invicem angulos efficiunt, concludere rult, aut laltem interre ridetur, omnes dictas per- Pendiculares in uno eodemque puncto concurrere debere, Fallitur, et si caeterum certissimum sit perpendiculares illas reaple in uno eodem- que puncto conrergere; nam ex co, quod dux quae que perpendicu- lares concurrunt, non sequitur omnes in uno puncto coire. In omni curra rectae, qua duobus currae contiguis elementis perpendicula- res lunt, angulos continebunt, hoc est, concurrent, sed quis inde in- Ferret omnes perpendiculares currae in uno eodemque puncto con- venire: Ex principiis ergo illis, quae CI. Vir poluit, et quae tanquam vera ultro admittenda puto, nondum latis octendit rem ed dedu- ci, ut inveniatur curva cujus omnes subtansentes in puncto concurrant, Prout Seribit Pa8. 28. Dissert. Medic. Voluit dicere rem deduci ad inventionem leu inrestisationem currae, cujus omnes subperpendicu- lares currae ad unum idemque punctum terminentur; nulla enim datur curra, cujus subtangentes concurrant, quandoquidem omnes Lubtangentes sumuntur in eadem linea, id est, in axe datxe currae, seu in alia linea, quae incstar axis sc. Fatoor quidem, quod, si omnes curra perpendiculares in puncto concurrant, omnes lubnormales ad unum idemque punctum quoddam terminatum iri, ast etiam est Fa- tendum, tunc ea reductione problematis ad considerationem sub- normalium non opus este; nam si omnes curre perpendiculares in quodam puncto conrergant, ilico concludendum hanc curram ense circulum; adco ut problema jam solutum sit absque ulteriore re- ductione, sire ad proprietatem nominatam subpexpendicularium, sI- re ad methodum; quam Piccarnius dicit inverlam Auxionum. Id- cireo nes sequenti Problemate perspieue. oRendere conabimur cur- ram