# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1066518432:0406 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1066518432:0406?run=74 # Title: Phoronomia, Sive De Viribus Et Motibus Corporum Solidorum Et Fluidorum Libri Duo (shelfmark Leibn. Marg. 182) # Folio 378, page id 1066518432:0406 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1066518432&page=406 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1066518432/jpgs/default/00000406.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DOAquam praecedens tractatus Lypographo jam missusesset, va- A ria lubinde in mentem renerune, quae tum ad illustrationem Ope- eis, tum etiam ad qualemcumque doctrinae profectum facere viden- tuT. Porum pauca in hac Appendico praecedentibus libris addere constitui, quando temporis an sustia atque Bibliopola Festinatio non concedune mihi oportunitatem omnia ad umbilicum deducendi. I. Circa notissimam naturx legem, qua cuilibet actioni aequalis e contraria esse dicitur reactio, quam Cx 5. FF. deriratam in sequenti 5. F2. retuli, cgregii nonnulli riri haerere ridentur, existimantes nunguam motum sequi debere actionem, si huic aequalis semper et Contraria AIE reactIO: nam (I, ut in exemplo a Celeb. NCWTOnO in- ter alia adducto, equus lapidem Funi alligatum trahens aequa ri re- trahitur in lapidem, quomodo, inquiune, progredi equus lapidem- que morere potest, si ris agens ab aequali ex contraria resistentia abIOTBCtUE FOtA atque retunditur: Sed haec objectio ab aequiroca tione circa nomina vis et actionis nata esse ridetur, quae tamen duo accurate debent distingui. Vis corporum non est actio ipsa; nam actio est applicatio ris cujusdam subjecto habili, seu cui applicari Potest: illi vero soli corpori applicari censetur, quod resistit, quod renititur, quod reasit. In rebus materialibus nulla est actio proprie Sic dicta, ubi nulla est reactio; cquus enim, qui corpus nihil resistens Post se trahie, nihil trahere vel non trahere, id est, nil aliud agere, quam simpliciter incedere, censetur. In omni ergo actione corpO- rea est collisio inter rim agentem e renixum corporis patientis, applicatio vis agentis in corpore actionem sulcipiente, hoc est, actio ipla aequalis est et contraria renixui patientis, qui est ejus reactio, quia hic renixus vel haec ris inertix corporis patientis debet tolli ad id ut corpus moreri possit ab agente. Non tamen ideo sequitur vim totalem corporis agentis totam impendi superande rectioni pa- tientis, sed ejus partem tantum, de haec pars ris totalis corporis, quae tollendae resistentix corporis patieneis insumitur, ea est vis, a qua actio proprie manat; residuum enim ejusdem ris totalis, cum nullam habeat resistentiam vel renixum ablorbendum, in actionem minime influit. Ldcirco cum actio quae cunque aequalis ex contraria dicitur reactioni corporis patientis, hoc aliud non significat quam istud