# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1066520976:0022 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1066520976:0022?run=74 # Title: Francisci Dulaurens Specimina Mathematica Duobus Libris Comprehensa (shelfmark Leibn. Marg. 134) # Folio 2, page id 1066520976:0022 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1066520976&page=22 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1066520976/jpgs/default/00000022.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine # Lines: 41 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. 1 2 ram excemons seipiciens concinua vocarur; altera vero distinctionis essentiam declarans, ideo dilcreta, sive le- Parara nomen obtinuie. Praecer innatum, astignarum que harum quancicarum discrimen, magnam eriam incer carum subjecta disparica- temnatura provoluit; continuanam que quancicas ad res exrenlastancummodo perrince, calque Colas aficiE, DCC in ullis aliis unquam reperieur; (CPATATA VETO PEXTCE ex- cenlorum genus, quod eorum ei subjicicur, eriam in rebus omni quancieace desticuris locum haber, dicimus enim duo puncta, eria momenta, decem spiricus, ecc. Duamob- rem discreca quanticas non ob subjectum luum, quod ali- quando quantitatis expers est ealis denominatur, sed hoc ideo nomine gauder quod plura subjecta simul respiciat, in qua pluxalicare semper inest distinctio, quamris in uno- quoque subjectorum nec ulla distinctio (E, NCC CKTenSIO. In eoicaque dissimilicudo lita est quod dilcreca quanticas omnia rerum genera perradie, eilque se accommodat; continua vero contractiore signiticatu extenlilimites non egredieur. Fic obicer nocandum occurrie xquivocam esse magniu cudinisappellarionem, e urrique quantitaris speciei con- renire, id est eam concinuam, quain discrecam quancita- tem magnicudines appellari posse. Dum enim magnum quidnominamus adnominaex reimolem, sive quancita- cem cantummodo respicimus, adeo ue maonicudinis (- onificario, nihil aliud quam reimolem, dererminatamve magnicudinem involvae: quare cum numeri luas eriam decerminaras habeant quantitares magni propcerea di- cendierune. Tlus tamen obtinuie ue magnieudinisnomen peacipua quadam racione quancitari continux cribuere cur, nec immerico quidem jure, quoniam magnirudo, qua quancicarem rebus inexistentem significat, illam pocius continuam, sibique coharencem denocae, quam parri- bus disjunctis inter se copularam; quicquid enim simplex elt quoris composuo, vel parcium aggresato Facilius apprehenditur; unde cum quantiraris continua nacura in- dirilam habeat unicam que lubstanciam, a quius illa PrO- SP BCTMEHRM MIATHEMATTCORUM