# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0025 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0025?run=74 # Title: Joannis Keppleri Sac. Caes. Maiest. Mathematici De Stella Nova In Pede Serpentarii, Et Qui Sub Eius Exortum De Novo Iniit, Trigono Igneo (shelfmarks Leibn. Marg. 127, Stück 1; Leibn. Marg. 127) # Folio 5, page id 1066602697:0025 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1066602697&page=25 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1066602697/jpgs/default/00000025.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE STELLA HOVA SERPENT. crenissee, ut hac clari(sima Venerisstella, magis magisque e Solisra- dijs exions cernererur a primo Solis exoreu, ulque dum ip la paucisante Solemhorisoccideret (in signo enim brerium descentionum occide banc.) id exceptum diligenter, de praecipui prodisii loco celebra- cum Fuic. Cacerum ex Astronomis, qui sidus hocnorum vidissec incerdiur horineminem. Neque enim Venerem aequabat magnicudine. Narra runc camen mihi quidam riri prares, mirabilo nescio quid instar era bis, de die vilum in aechere, quod post horas aliquor, diurnum mocum (equurum, postmonces delcenderie. De Specie stella convenit omnibus, qui primo ejus exortui advi Species Eilarunti Fuisse exacterorundam, nullo crine, nulla barba, vel Crrmace stella- in ullam parcem projecto, quare nulli Crinitarum Speciei, neque Po. sonix neque Cometis accensendam; Led Cellis fxis limilimam, radijo vndiquaque uctixarum, emicancibus; scincillatione clarissima, coru- Ccacione seu ribratione cam raxida, uc nesarerine quidam, libi dum vi- verene, unquam quicquam in calo ritum esse aque pernicimoru, ue ApEiloquebantur. Aegi hoc rariis similicudinibus expressere diverti cum enim ec colore esset eanto magisrurilo, quanco erat Occalui rici- nior, d in raporibus protundior, speciem dixère orieneis in longin- quo incendi: alii pulchrius compararunt illam Laci, quae à vento agi cacur; propcerca, quod uc in illa ventorum impultu, Aammarum in- cerrumpicur concinuatio, primisque vix depulsis vel extinctis, novae Cuccedune: Sic hoc quoque Sidusradios jam porrisebat lonsilsimé, di etoque cirius eoldem in Lerelorbebat, Cimulnovo ortu dilacabar, irre- quieca reciprocacione. Austriaci nostri adhuc elegantiori idiorilmo laborare illam dicebant rehementissimé: hoc verto ad pulsum Febri- lem, ad agonem vel puenantis, jam jamque oppressis vel in aquas de- lapsis vel animamasentis, alludence: Nam uchibrachiis pedibusque micare Polene; sic haec quoque stellarremulam quaciebat aciem. Mihi, qui porissimum respiciebam ad colorum Tridis variecacem, Colores quos proscintillarionis alio acque alio habitu eromuie; placuic uri ex- stella- emplo Adamantis muleansuli, qui Solisradios inter convercendum, ad Spectantium oculos, variabili Fulgore revibrarer: Simul ad caulam Fcin- tillacionis, in Opticismeis altacam, alludere volui. Decoloribus MxKlinus plane mecum, eos ad momenta singula variori, ex Raramoxcroceam, e restisio purpurcam de rutam, ut pluri- mum candidam rideri, ubi ex raxoribus paulo alcius eleretur.