# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0028 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0028?run=74 # Title: Joannis Keppleri Sac. Caes. Maiest. Mathematici De Stella Nova In Pede Serpentarii, Et Qui Sub Eius Exortum De Novo Iniit, Trigono Igneo (shelfmarks Leibn. Marg. 127, Stück 1; Leibn. Marg. 127) # Folio 8, page id 1066602697:0028 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1066602697&page=28 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1066602697/jpgs/default/00000028.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine # Lines: 42 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. O A N N IS R E PPL F K L Rerior, quam Soli sed intra dimidiam horam ab orru Cuo, Cub crepusan lilucem sele condidic. Dic vero, 8 Decembris, Mercurium an novam viderim, incer. cum; nisi quod linora illa Fuisset, Mercurium urique ee cridentiorem. nec longe distantem, un a oculos incurrere par crat; e quod vix pocuie nora oriri ndeo propinqua soli, quodqi nova usicaca (cincillacio, ni- hilmemonuit. Ouxcunque fuic; dexcerius orientis punctum elegic. quam Mercurius, die, Z. Ex en nubili dies fuere, usque in Vigiliam Nacivicacis Christi Z = Decembris: CIm adHUC ApPATeNEC APEUITO, cre- pulculo camen admodum adulco, animadverti sellam Ccincillantem. in eoverticali, qui punctum orcus solis diei, = Signabac, aliguoc pra- duum habere alcirudinem, qua re plurimum lacens in luce crepusculi. Scintillationis camen fulgoribus subinde promicantibus, oculorum aciem perstrinxie identidem, adeo uc ex Venere per iplam imaginari possem lincam, quae ridebatur duci in locum FTorizontis, quo stella illa dubia dic, 3 oriri vila est. Anno 1605. 24. Decem. vel 3. Tanuarii post diurinam obscuricarem sus helia depulsis nubibus, nora stella cirra dubium ullum manifecte rurtum apparuie, Ccincillans rapidissime, sed imminuca mulcum ab illa pristi na masnicudine: major camen corde scorpionis prima magnicudinis. quamris esset ipla Solisradiis obruca, plusquam corscorpionis. AF. curuscamen, nelcio an ob id, quod extra Solis radios, mulco videbarur major. Diccamen, 3 Fanvarii maior Arcuro et Sacurno pucabatur, nul- Jodum crepusculi restioio. Sacurnus cunc a criduocrac orcus helia- ce. Nam ance dies decem nondum prodierat. Ex eorempore magismasisque diminuebatur. Cum enim dic 20. Marcii obserracioni essem incentus, ridebatur fidus mulco minus esse Sacurno, nec mulcum superabae magnicudine stellas in genubus Optri uchi, cerrii honoris. Dic 21. Aprilis videbacur aequare claram in dexero genu Optriucti. Ex eo quodammodo consiltebac hoc ejus decrementum, per Majum de Tunium. Dic r2. ∞ 14. Augusti diligenter concemplacus circumstantia side. ra;centui, novam aequalem esse sellae, in Tibia Ophiuchi, proxima; qua certii quidem d ipsahonoris cenlecur: minor camen est steilâ in Genu. Scintillabae Nora etiamnum manifestius exreris. Dic29. Augusti majorem quidem Noram, quam Fibiam pronun- riare Stellae Or- vaoo