# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0029 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0029?run=74 # Title: Joannis Keppleri Sac. Caes. Maiest. Mathematici De Stella Nova In Pede Serpentarii, Et Qui Sub Eius Exortum De Novo Iniit, Trigono Igneo (shelfmarks Leibn. Marg. 127, Stück 1; Leibn. Marg. 127) # Folio 9, page id 1066602697:0029 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1066602697&page=29 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1066602697/jpgs/default/00000029.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DESTELLANOVA SERPENI. tiare non pocui, ob claricarem aestivarum noctium; melius camen vi- deri poruic, quam Tibia, Ccintillatione adjuca. Dic 13. Seprembris vila est minor ea, quae in Tibi2. Dic 8. Octobris, anno jam exacto, a prima ejus apparitione, caelo Perenissimo, vilu comprehendi difhculcer pocuiei melius camen, quâm Tibia, nec semper, Ced cum emicuit. Jam enim locus ille respercini crepusculi luce albicabat, Sole ad locum accedente. FX HOC FemPOrC rurlum occidit heliace, quadra ginca diebus citius, guaM AMLC AMHUI: ex quo datur incellisi, quanta fuerie ejus claricas ee magnitudo, in principio. Anno r606. mense Fanvariorara fuie opporrunitas caeli macutino detaecati, praelereim circa horizontem, et sihrems Fuic esresia, de gelu continuum. Diccamen 35 Tanvarii concisie mihi locum ridere: Apparebae genu dextrum, Aexus Spirae Serpencinae, e clara in palma dexeri pedis Ophriuchis quarum illae dua proxime Cupra noram, ilta proxime intra illam Aecerat. Neque Novam camen, neque eam, qua in Pibia, novae Proximam ad dexeram, videre ullo pacto pocui: simul crepusculi ma- curini lux accenta est. Sacurnus erat oreus heliace. Dic 25. Tan. vel 4. Febr. mane, ridi locum Norae, nihil de Nora, Ccd Luna erac praelens, nondum conjuncta Saturno. Dic 27. Jan. vel 6. Febr. incercus, an emieans restigium novae vide rim, ex obserracorio discclsi. Lcaqi minorem factam apparuie, quam rehac aurorx claricate, et ( Supereslet, videri posser. Mense vero Mar. rio, postquam locus tantum à Sole nudatus eller, uc nondum oren cre- Disparitie Aisium de Sella, quod in oculosincurreret, supertuic. Incertum igi tur, quo die incer Octobrem anni 1605. dt Felruarium anni 1606. Fue- ric extincta. Memorabile est, adicam fuisse à Planeris omnibus. Primo exoreu quam proxime junsebatur Tori, ec Marci in meri- ratio cum diem depressis, Forma crianguli obculi, quod dic 12. _ 13. Octoeris per Planetis. mocum Planetarum in rectam linerm abijc. Octolris 25. Luna upra ip lam eranlirit, idque repecicum singulis mensibus sequencibus. Nun- quam camen locum sideristexie. Nam hoccempore Nodus ascendens, in Litra Fuie, magis magisque à loco sideris recedens, ut posterior quis- que mensis Lunam borealiorem in Sagiccario praestirerie. Sunt aurem dies conjunctionum Hi: Anno 1604. 25. OCt. 22. NNOV. 20. DCC. Anno 160 Consieu