# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0042 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0042?run=74 # Title: Joannis Keppleri Sac. Caes. Maiest. Mathematici De Stella Nova In Pede Serpentarii, Et Qui Sub Eius Exortum De Novo Iniit, Trigono Igneo (shelfmarks Leibn. Marg. 127, Stück 1; Leibn. Marg. 127) # Folio 22, page id 1066602697:0042 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1066602697&page=42 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1066602697/jpgs/default/00000042.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine # Lines: 45 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. OA N N IS R X P P L F RI quamrisraciocinationo non ula, ijdem camen de causis, quibus tru daae cum mana phancasia, idem sibi de his sideribus imaginetur quod homo. subluna. Hlocenim de colore cellarum verum dogma, (nec quicquam in COntra- bbis. Siutrao rium profciente Pico) de tigura non simpliciter nesabo; neqi accura- eius in praelentia excuciam. Ouid hoc tamen ad lidus iplum in caloi auc guae nora, proptietas ipsisideri rerera conciliari porest ex homi num, nacurx que genicalis imaginacionibus. Ouid dicemus de perplexissima lire, qua incer hociernos agitatur eis exces. Astrologos, Cuper hochgurarum necorioidum sidera e dodecatemo. riis, quibus indidere Eua tigurarum nomina, exactis jam bismille ar nis, penitus excelsere, rerrocedentibus aquinoctiis, unde dodecate. moriorum zodiaci lumicurinicium. Nam uE ex nostro themate si mamus exemplum; urrum zodiaci signum cssC dicemus, quod con- rrestui Sacurni e foris, de quodnora stella praebuic hospitium: Sa- siccarium an Scorpionem? Si aequinoctia respiciasslocus conjunctio- nis est octarus Sagitcarii gradus: locus norae decimus octarus ejuldem tigni: Si sidera ipta; Rellae Sasicrarii, quae certio ligno ab aequinoctio nomen fecere Sagitearii, jam in concisuum signum, quod a bruma in cipir (a Capricorno denominacum) cransierunt. Viciltim non procul a lococongrellus, sella, corscorpii, dicta invenitur. Leaque li FXaS respicimus, haec luperiorum conjunctio, e haec nora stella in ScOr- pionis constellationem inciderune. Sed Faris de origine nominum: Concludamus hunc locum expli- unde di carione rocis ZOdiacus. Latini nam que propriissime rerrerunt Signi- Ferum, Germani infelicirer Den Chiertreys, circulum animalium, masis genuine, Den Dilderereyß) circulum sIgnOTUM. GEXCA VOK Zudor, hic non est animalculum, sed Idolum qualecunque etiam homi- nis, seu pictum, seu sculptum, seu fusum. HIoc sen(u I Zasta Fumun- cur apud Fleronem in Spiricalibus; hoc sen Cu etiam Cicero, aliique L. a- tini Ccripeores roce siena uruntur. Arato quidem Axarum dispolicio. nes Cunc onuarae menibrorum in animalibus: Led non est verisimile cum, qui primus dixit Signa caelestia, ad vocemoiua porius respexisse, quam ad vocem Zusior. Oui vero duodecim signa Germanice vertie Die wolfFSeychen, auc non accendic ad genninum significatum ro- cis sirnum, qux hoc loco idem quad Zusior Tignificat, Germanice Dilo: auc rox Seycherrs lacior olim Fuie, quam hodie, comprehen- dens eriam significarum rocis Dilo. Hodie namque rox Zeychent signiti. Euura sere Zodiacus aons.