# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0120 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0120?run=74 # Title: Joannis Keppleri Sac. Caes. Maiest. Mathematici De Stella Nova In Pede Serpentarii, Et Qui Sub Eius Exortum De Novo Iniit, Trigono Igneo (shelfmarks Leibn. Marg. 127, Stück 1; Leibn. Marg. 127) # Folio 98, page id 1066602697:0120 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1066602697&page=120 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1066602697/jpgs/default/00000120.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine # Lines: 47 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. O A N N LS R F P B L F R 1 vicam habuisse; nisi Forre rerum carundem (luminis, colorum, scincil. lacionis) effectrices caula, non lunc eadem (ub Luna, _ inter AXas. Ouod qui objicie, is omnem inquisicionem rei nobis exprobrat. AC multa lunc, quaedam in Opricis eciam a me CunE alLaCa, GUIX aFOUUNE, nontam essentix dissimilicudine, quam incervallis, distincta esse illa caelestia ab his sublunaribus. UEMosen caceam, qui has agnas ab illis aquis Cola expantione (sic Hebraice docti, accipiune rocem Raguiah) separac; cum essene in Mundi primordio contulx. Uc Copernicum etiam miccam, qui Telluri ipsi jus ciricatis in caelo dedic. sideri fu- Uccunque habear; illud in genere rerum, stellam hanc, corpus e isse suam maceriam Cuam habuisse. Nam Pacriciani ignes, immaceriati de riven- materi- tes, quales Aellas Facic, pridem refrixerune, adeoque extincti funt. amo Ostendatur exemplum, ubi lumen vel scip(ostans, vel ab illustratione alterius dependens, caruerie (ubjecto materiato, corporato. DicecFor. easse Parricius, cale lumen esse Solem: Principium pecitur: de illis in calo, quae Pelc non praebent contrectanda, disputatio est; quaro exem. plum in cerra. Dicec illa caelestia non esse similia his cerrestribus. Curisitur dispacat, ip se homode Perra; in cujus mence nihil est, quod non tuerie ingressum per sensuum cerrestrium porcas? Imo veroilla ip Ca caelestia lum ina ad nos descendune in terras. Ostendatigieur ali- quo loco lumen caeleste, speciem Solis, Lunae, auc stellx, ubi absicali quod subjectum illustrabile. Nuspiam inreniet, sed aut splendorem in rere, quando is valde crassus est; auc in nube, qua jam est aquea; aue in speculo. mazoße. Nam quod in caris speculis imagines spectancem inter e specu cularis, in lum consistune: ue ridetur (in aëre, d quasi (InCCOrpOrC) deceprio cA acrepen- vilus, uc in Opcicis explicatur; unde de ab imaginatione accepieno. duba. meni in qua locus quidem in aere concipitur; species ipsa vila non cst alibi, nisi in suo proprio subjecto cen fonce, inque oculo spectancis, li cec averlo d re; per illustrationem à speculo repercussam, ut in Opricis docetur. Acnobis hic jam non est quaestio de loco, led de corporei quod tulsorem illum, quo de loquimur, repraesentaverie. Dicat Patri cius s placet, etiam illic fuisse speculum aliguod, dummodo corpus Fa- Planetas reatur, neque immateriatos nobisignes obtrudac. esse corpo. Porroneque automatos ignes ullos ostendere porest, citra mats. ranonim. riam. Planetx cerre omnes, rocundicate, maculis, cotoribus, incremen materiata eis ex appropinquando, parallaxibus, quibus in cognitionem venimus lumina. carum certae alcitudinis, arguntur esse corpora, non immateriaciignesi aEque Cornatio calestium cum sub- lunari 0