# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0125 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0125?run=74 # Title: Joannis Keppleri Sac. Caes. Maiest. Mathematici De Stella Nova In Pede Serpentarii, Et Qui Sub Eius Exortum De Novo Iniit, Trigono Igneo (shelfmarks Leibn. Marg. 127, Stück 1; Leibn. Marg. 127) # Folio 103, page id 1066602697:0125 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1066602697&page=125 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1066602697/jpgs/default/00000125.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine # Lines: 39 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. DE STE L L A NOV A S ER P F N T. Luna diverlari parerer. Hlxc ieaque secunda rerisimilicudo cidic in concrarium. Tertiam Pabricius indicar conjecturam, quod hiatus successerit in locum Nori sideris, quod efulLerat anno 1572. extinctum que est anno 1574: Braheoreste Fol. 795. proormnasmatum. Flunchiarum Fabri- cius pucat ipCum Cella corpus, Spoliatum lumine. Si hoc credidit Pa- bricius, hiacum illum esse corpus sellae: justam Faceor habuisse caulam, condendinoridosmatis, per se quidem informis. Ouisenim oculis obloquatur: Ac Spero me Fabricio, ingeniolo homini, crepeurum istam perluationem. Primum addic ipse quantieatem loci, aequalem Luna Cemiplenae. Scella vero ejus anni cum omni radiorum explicatione (quae Colet procurrere ad sen Cum ulera terminos corporum) Fuir minor Venere. Ienihil jam dicam, quod si sellae corpus ridetur; per lumen isitur rideatur; Cella isitur nondum extincta (IE: neque illud vetre- menter urgeo, quod rideatur Deusnon bene confuluisse chelauro illi Tuo, quem lacere roluie ad ulque aliam occationem; cum Fabricius, cum Braheus, eodem criamnum pociantur, qualinon exrincto. IIlud dilisenter considerare jubeo, omnem in ria lactea lacunam, hiacum rideri; ets nulla unquam ibi sella Fulserie. Nam hoc ex Aristorelis meceoris habene phylici cognicum, si locum obscurum _e luce caren- tem, limbus lucidus auc albus undiq; cixcumeat: videri foream in me- dio, quod Craci Chalma dicune. leaque insenti cum applausu exce. prusest Braheus, cum hunc hiacum applicasser ad contirmandam Cuam sencenciam, ejus anni Rellam ex materia rix lactex, quanta per hunc triacum exac disperla, Fuisse conctum; conlumpeaque e quasi exusta Sella matoria, relictum esse locum à lacte racuum. Oux Braheana sententia verisimilicudo sic cerrat cum Fabriciana, uc ei conrellenda non alijs argumentis opus sIE. Ouartam conjecturam Fabrieius a loco deducit; InFeTAXAS CONSI- Rere: isitur uc fixa, Sic has quoque sellas, videri perennes. Cux nOn ctiam ad luminis perennitarem decorsit argumentum: Itaque fi, quod eAt Rellis maxime proprium, Lucere; hoc quibusdam de Novo contin- Sic, ut luceane, quae priusnon luxerane; quid mirum, si eciam inter AXaS aliquae esseincipiune, qua prius non erane, et cum lumine, ipla cciam corpora, peractâ periodo, deperdant: Satis opinor parere, caulam nullam idoneam esse, cur quis existi- mec, novas iltas ellas prius exririsse, quam riderentur; et postquam exrincte Cuncre serrari supersires, ad noram illuminationem.