# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0138 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1066602697:0138?run=74 # Title: Joannis Keppleri Sac. Caes. Maiest. Mathematici De Stella Nova In Pede Serpentarii, Et Qui Sub Eius Exortum De Novo Iniit, Trigono Igneo (shelfmarks Leibn. Marg. 127, Stück 1; Leibn. Marg. 127) # Folio 116, page id 1066602697:0138 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1066602697&page=138 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1066602697/jpgs/default/00000138.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine # Lines: 47 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. O AN N IS R E PPL F R F ca corpms prcapolicana verorelatio superioris anni sie habet: RCcurare rectum Lune ac. Fuissecocum Solem, quod quidem non diu durarerie; in medio, ubi censum sut Luna, Fuisse speciem quali nigra nubis; circumcirca rubencem de stinuit, ma slammcum Eplendorem, aequalis undique lacicudinis, qui bonam caeli teria ca- lestis fuit. Splendor ille non e rat dotis parcem occuparerit: F regione Solis, verlus Seprentrionem, calum obscurum plane, uc cum protunda nox esti stellas camen non vilas. Ue aucem nihris dubices de tidehistorix, ecce aliam ex Flandria; ubi non tocus quidem Sol cectus; prominebac enim suprema pars circuli solaris lucidas lacicudine unius digici, auc dimidii (Cane quia ancrerpiae, cire. riori loco, exrabat disitus): Sed eamen slobus Lunx rilus, declinans ad nigredinem, Fulcus, auc quali Fulisine rectus; cum superior circum. ferencia Lunx essec roca candida, de qualiionea. Fe ue constaret rilum esse locum disei Luna inceore circum fcripeum; addic relacio, locum omnem, in quem à Solcrilus avertus diriseretur, visum esse Fulioino. Cum, circumferentia ignca. Non poceracigicur phanomenon ipsum habere alicer, cujus species in oculocalis erat. Simile quippiam risum cA sesenio Torex in Ecliphanni 2598. Vidicenim (plendore Lunam Plane cingi. Vidc pa5. 299. Opricorum: ubi ulcimam rocem aeris late accipepro xechercaetiam Cubstancia. Hlic quaero, quinam fuerie ille (plendor igneus, circumdans Lu. nam, qua ad vilum erac Solemajor; quia eorum Solem absconderati Imo quinam ille (plendor, qui Lunam ab inferiore limbo, quo solem haec ad unius disiri lacirudinem excedebac, nihilominus amplecte. bacur: Splendor erar Solis, inquis. Verum; ae non hoc quaerieur, sed guanam maceria, quodnam subjectum, in quo inhrae sic iste Solis (plen- dor: Iplanamque per le lux disrecta à luo corpore cerni non porest, nisi in subjecto; quia nuspiam consistie, nuspiam impingitur, nisi in opaco quodam subjecto. Si dicas, aërem fuisse hujue (plendori pro subjecto, diverlorum locorum experieneiis diversimode refucabere. In Schemate prxlenti sic aBSol, SZ Luna, suz Conus umbra: slobus Telluris c1. Tsitur Ncapoli, qui locus concipiatur in e, eorusSolla cuic. Ac ubi Sol lacec, is locus in umbra est Luna, puta intra 13 e: quare illa poreio aeris, per quam species irnei (plendoris, Lunam proxime circumdans, in oculos obserratoris est delapta, illa inquam porcie aeriserat in umbra Lunae intra rI. Sol igitur aërem illum, cui cri. buieur (plendor iste ab opponence, non illustravit. Dicec Forlan ad. rerlarius, marsines Luna Solisque adeo pracise inricem applicatos, uc non bene discernererur, an aliquid de Sole Cuperesser, cum rerera aliquid nostrimeque eapOlt.