# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1663198608:0114
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663198608:0114?run=74
# Title: CAROLI SIGONII || HISTORIARVM || DE REGNO ITALIAE || Libri Viginti.|| AD ... || D. IACOBVM BONCOMPAGNVM,|| ... Qui libri Historiam ab anno DLXX vsque ad MCCLXXXVI ... || continent.|| Accessit praeter alias editiones, rerum memorabilium || INDEX locupletissimus.|| (shelfmarks Leibn. Marg. 168, Stück 2; Leibn. Marg. 168)
# Folio 110, page id 1663198608:0114
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663198608&page=114
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663198608/jpgs/default/00000114.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

F1O
aucem Cacabem Costommae, aeguemeatos rengue lemee aosCe, t
priilcipes ac populos Chriltianos ad Lerram lanetam Cx MaNIBIISSATACCHOFUI CXTOT-
Guesua aece coneu aunum in inlequentem anullaindixic. lcaque d iplc 20
adesece, BPIOTCCS LIBTCHEAIMI L LTZK al. Tuliasadiir, acque ibi aestarem,
Dic, ac Caroloreseadtubito, e magiltratibs a pliespous auiealis, orationem adt
cosadmodum orauem acque reilem hrabuic. Guam, guta s umandiscemporibus
aptacst, iildem verbishicincexere placuie, quibuS a.S. LLHCBMIIIIOFCFerEUT: Cum adcuran-
Probabilem readere. Vos quaeso vtra tandem ratione factum desiruncnsmte potestis, dmmane, A
Anhumana: Atqui si divina respicitis praecepta, nihil est fere, quo d maes cati, quai pro-
HIIST. DE RF CHO IT ALI A
quodustatuisset. Itempromisit, se concessurum; ut quotannis Bononienses per suosministros pos
sent exttahere ex Marchia Anconitana, e Romaniola vicinti millia corbium frumenti, ex per ma-
re, perportum Primari, e per aquam Bononiampro 2 su suo devehere, e vt quotannis de fale
Cerilae possent permare, ex per portum Primarii, ex per aquam Bononiam deuchere triginta millia
salis pro 2 su suo, ita et ad castrum S. alberri ad Primarium sedere possint tres homines, quinomine
suoiasrumentum, ex salem explorent, es bona side estiment. Decaptiuis vero vtrinque factis res
inceeramaneat 2sque ad festum S. Andrea proximum, ad quem diem si nihilerit transactum, res
sint meostatu, quo nunc sunt. LTis hoc modo rransactis, Bononienles CaMtRUM FCIOVCTUNE,
aegue omnibus lignis Fracribus Nlinoribus Rauennae donatis, Copias reduxerunt. In-
FCFIILLCLambertaciis Frustra reluctancibus cenVeTUnE, ve Porumliuium exer. I
citus duceretur: acque ed profecti castra adrrbem poluerane, acque inde excurlibitous
ac cerraminibus ribem e agrum cLaIC. DCH AuLCML
ardente accidic, ve F.duardus rex Angliae a bello Saracenicorediens co accederer. cum
Aci uene pucau, reambas partes dueaa paceguccu lel. roiretotem
agorclole ohcere obltinaris adeletum aluseu, rtouc dimisir. Fliere.
maei valtaco aoro, legeribulque corrupris, coeseu. Cesorius aurem pon-
citex, relaborantiiampridem L Cclelix, quam pollet, Calelret, acque in primisre
mira bisamaemtace capcus, craducere ltatust. MokClCalt llalum rariissedirio-
num llccibusagitarum animaduerreret, pacelibet Lacoes Coeaan ulce-
dashominum infirmitates suos discipulos mazister ille supremus dimuteret, in quancum que domit
intrarent, pacem ei domui dicere praecepit. Et nosigitur, quanquam immeriti ad huusmodimune
ris successionem vocati, sec in mandatis ambulasse credemur,  praceptum admin cuinon parere
nefas est, adimplesse, si hanc vestram orbem ingressi pacem illi edicamus. Lass qu a fat quis vel ad 3C
obedientiam maius, vel ad orilitatem hominum condecentius? constat enim nec dontum, nec civi-
tatem saluam esse ullam posse, si pax exsulet, discordia insit. Vnde ex eodem) acrario illa quoque sunt
prompta: Omnereenum in se diuisum desolabitur, es domus subra domum aaet. E. quidem iam an
red discordias, ex dissensiones huiuspopuli audiens, mecumipse horreda, nun um hanc vestram
27deminspexi, ac propius morbo admouimanum, vehementius horreo,  et cor que vos prudentes
quondam homines in tantam amentiam esse prolapsos. E. tenum perimmoraum ineffabilem De-
um quid sibi volunt haec partium studia e quid contentiones ista ciuiles : quid inestincuibile odium.
acpene vesanus maleuoletia ardor in proximos, in crues, in consaneulheos deptos. Est hominu qui-
dem puerilis stultitia annos supereressoru consily sui, praeserum nre matore feria, ratione aliquam
Nimos vestros; vos capitaliter eos ocistis: si humana, nihil masis, quam patria; vos impie illam euer-
Etis.: neque enim patria quidqu’a est aliud quam cruitas, neque cruitas aliud, qu’am cruestosli quos qui
nt, qui necat, qui persequitur propinquosodit, parria vastat. At onde ista vesania, vn de ha bun
tus manat furor: caussam profecto non leuem, non contemnendam, sed crauissima, vrgentisima
que subesse oportet, quae ad tamnefariam menté voluntatem que perpellat. Qua nam est veitur, Bab
Jam praepotens, tam que perureens caussa ? iuvat enim audire, immo doleo audiuisse. Duod Cuelfus es.
inquit, aut Cibellinus; nomina ne ipsis quide, qui illa proferunt, nota. In his non nobilitas modo, si
Tum etiam fatua plebs, cuius nec interesse quid quam potest, insanit. ac prout huins, vel ullus salio
his est, ita alterius nomen in opprobrium iactat, es capit ali per sequitur odio. P animirum balso, se
qua ciues necantur, domus incenduntur, euertitur patria, sititur proximi sansuis. pultansu
titiam, damentiam sane non ferendam: Cibellinus est, at Christianus, at casprimus
ut consaneuinens. Erzo haec tot es tam valida coniunctionis nomina Cloclun faoolimbent, es
id onum, atque inane nomen, quod quid significet. nm ncule; plus n ad odium,
quam ista omnia tam praeclaras ac tam solica, ex pressaque ad carisaseme Neque vero magis exo vos,
quam