# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1663202877:0016 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663202877:0016?run=74 # Title: Joannis Aventini Viri Cl: Annalium Boiorum, Sive Veteris Germaniae Libri VII. (shelfmarks Leibn. Marg. 114, Stück 1; Leibn. Marg. 114) # Folio - , page id 1663202877:0016 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663202877&page=16 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663202877/jpgs/default/00000016.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 103 lines, status machine # Lines: 103 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. CERM ANOKVM AOMLAIM remcum O habet apua Germaniae gentes. Ve man. sive mon: id est. Vir. Boiorum vero ru– sticio proferunt vbivr. banis est a: quemadmo. dum intoge, e tage, hoc est dies: Boier, Baier. Boius. abenspere sive Auenispere in vereribus ea balis, patria mea est, oppidum Vindelieorum inripa apsi stuminis suum. anconinus abusi nam vocat: vei ex compuratione passuum via pablicae a Bachauia. Scrubioque dueustam Rhe. Paltavr. eica versus palam. Sccautins. Abenst, sue Abinst. fluvius Boiariae superio risterminus: oritur in inicio paci (Rallerrhauu incolanuncupat) qua Aquilonem, Fauonium que spectat. abreicb. Peich dines est, albe semper. Albe- ricus est. adel Adat. (Pamas ipsie admodum apud nos adfine est) pienificat nobilitarem. Vnde mulea nomina virorum, ac mulierum apud noscomponuntur. Adelpreche adelbrebhe, Adalbrecht. Dimi- nuriue albreche, es Elbel, est domitor (seurt italoquar) fractor nobilitatis. In aliquibus monumentis Adelbreche lego: quod a dignita. re denominatur. Breche enim dienum decla rat. Vnde ob commodicatem enunciandi, quam facile sic breche; difficilius, asperiusque apud nos est Albreche. Larine Alberrus. Plura in breche. Adalogerio pasum) aller spach. Adatfrid, nobilitatis pax Adalofredus. Adal bure. adelburg nobilitatis regia ac civisas, A. dalorirea. Adaleer, adeleer: nobilitaris auidus: Est la- rine Adalogerion, Rex Boiorum, cuius plius Adelhold Adethuld, diminutiue Adold: que nobil tarem amat: hold siue buld, amor est. L. a - tini Adeloldum, Ad. loaldum, adoldum que in- uereunt. Fuit Rex ltaliae, filius Theodelindae RC- dinae Boiorum. Adolholf achaulphus, quifuit Rex Ostroeo rhorum, Adols. hits est auX lum belsen, auxi- liari: nobilicaris auxilium. Adol phus sive A- thulphus est Lacinis. Adelhard, adalbard, alhard, hard est che- sarrus vocabulum poccicum; ac amatorium: Nobiliraris fons ex Thesaurus, Adelardus. Adelram Adalram, Alram: nob. licatis olo ria adaloramus. Adatrich; Atreich, nobilitas reeni siueno bilicatis diues. Reich es reenum es opes decla- rat. Adalaricum, ex Alaricum Latinfaciunt. Agilophemus) De Aelass stain. Claudianus. Gildonis furias, Klaricum barbara pedice. Adalmund: Nobilicaris os. A dalomundus. Adalsbine: ventus, suespirans nobilicatem: sive nobilitati restis. ac vinculum. Adalouin. da. Adalmer. Aimer. AL. nar: nobilicaiem au ementans. Adalomarus. Adalbeich, cedens nobelitati, via nobilita- Adalovin: Eis. Adalonicus. dainueniés Adalper, A lper AIberoné Romani faciunt: nobilicace. nobilitatis eemma, aC baCCa. R es E communi- tatem habent, ve Adel, A dul: Bairs Bcer, Boius. ATDiphchioncon. Germaniit a quidem esse- runc, ve veriu sque vocalis sonus audratur: alii per ae diphehonson more latino, rtair, aer, o- uum: Mair, mar, villius: Pair, Bar, Boius. Kaiser, Raeser. Cesar. Rich, quercus est: orbium inde nomina Richstadium, ex Auha. AbelRlede, semperlauta, e munda. AIbo- Aeda est soror Ludonisi Magni regis Francoru. Riman, sive Amon. Treotum apudmaio lman. Theodo primus Bsios in hanc Resionem, quam resnomen (vei in fastis est) al torus est, sueo- tetcules adhuc possident deduxie. Adelheit, adalhair: quae colit, ac fouer nobi licarem: Adaledam Latini vocant. Pxor fuit Occonis Maxni imperatoris Romani: Superum albo adscripta est: Adeleund adaleund: quae faver nobilitari Romanis est adelogunda. Adale cet Z: nobilitatis Deus. AdalogotuS. Adalhoch. nobiticas suprema. Adalor Bus. mnino, man, ac mon, V ir: l’ex fuit Germaniae ria Cerani Massa noma retinem. rut Cicero docu adiumndicrum superoissimum Aurium iU- est. ve quae saepe probant, quod veriras repre dicium su- hendic, voluxtaris aurium gratia: peccare perbill. consuen nam communiia Aldodorpnum) Altoris. cognomine erbes, Conuuor Bocorum: a quo adhuc plumrus, oppidum; atX, parus in B0ra euscure; uo, ob leuitarem, in Amultortut Pu uud asperius offendit aures vulgl. Nam vei