# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1663202877:0115
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663202877:0115?run=74
# Title: Joannis Aventini Viri Cl: Annalium Boiorum, Sive Veteris Germaniae Libri VII. (shelfmarks Leibn. Marg. 114, Stück 1; Leibn. Marg. 114)
# Folio 85, page id 1663202877:0115
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663202877&page=115
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663202877/jpgs/default/00000115.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 79 lines, status machine
# Lines: 79 recognised, mean confidence 0.84
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

F
OM
pbab
set
crudelius esse dictirabar, quam si hi Rempub. arro detenc, quinihil in eam suo labore con-
FeTFCHE. CaNEA In CO RGHIEAS HIICFIE; MLaTIONeS exTeTX ACCLALAMII. GUX (ve cciam noctrares
reterune) volcis axinis, ixlum ve paltess nHaen aliquod cerris de caelo demistum vene-
annos prortushne Canouine ciuili, dc holtili (quod nemini principu corioit) imperauerie.
DACOSBE CXFETOS GEFMAHOSII INIEIO POILLIAAFIAMIMOTECM MIIIAdeTC KOMaHOSFnesme-
bus, exionorantibus ducibus tuis doleHMIEHII. Calsius rapI IIOS; ac in crucemiussirrolsis
Teruilique supplicio adhci: caulans evenre pocume, re lnlidix essent. e ica reverencia Ma-
Tunc conquiescencibus lediciolis, meruie metuis quia noncininie. P’erroreque huius Fa-
20 ciperculli Pronschenanis cencum arinorum tadus ab Antommoablence pecierir. Tuctinas Philoso-
raci lum: caulalque suas, ec concrouersias eius axbierio permiserune. Numae Pompilio in snconinus
omnibus comp. rdcustuie. Paricxe auchoritalis apud omnes gentes, re perrres e riginci snosan
vit.
vera
no dicances, Facile vircuribus ad pacenaedus illexie. Frat hilce temporibus Auidius Ca(. seuidins
hius legacus proumerau quabaeeuS. Fria millia Pransdanebianorum Da-
restalque Imperii veriislet. Cuminsens in exercitu ledicio orra eltec, prosiluit nudus; lo-
lo campestricectus, ex aic, percuetees auderis: _ corruprae disciplinae facinus addite.
us
ini
Cynici Philolophi accularus, pro Cchristo languinem Cuum Fudic. Caererum Anconius; ubi enconinus
Anconium senerum Cuum adopcaures tebre decessie; aeraris annO alEerOE LeBEHA∞CRMO. Sebre mor
Innumerum deorum, ve omnes Imperatores; qui bene rubernarune, relacus es a Senacu
pi
Romano. Romaenim alios deosrecepie Caelares dedic. Fuit eidem ara in prouincia, qua censirus
habicamus, dicaca excac inleripeio, qua lupra in Augusto oftendes. Ricum huiusmodi Ritus conse
consecrandi TMPeTAEOTES explICare necelle elE. VIEA deFuMCtO LIMPCTATORC, Crac FOt~ urbC
Romana quali luctus quidas sell celebricari promileuus. Corpus quidem sumpruolo
30 FMCrEMOTE CGFCrOrLhOUI lePetlebacur. Ceream deinde iM. gIHCMI, MOrEUO quat
indi Em
cacores.
iam parci, comicatus provincialibus, in veberesedic, ve medius, vndique nuncios cirius ac-
ciperet. Nulli eorum, quos Fladrianus provexie, succellorem dedic. Wihil Cordidius, imo
nubirixis hoctilianimo considerane, quos negligencius agenites, auxiliaria manus aucho-
ribus Cenrurionibus circumvenie, acquerrucidauie: _x ingenei praeda ad Calsium rediies
Sperabat Ceneuriones praemium; quod per parua manucancum hostium, legnius agenci
PhiloCophus, Christianae piecaris myltes, AMCohino ec Aliis eius, Senacuique Romano li-
bruen leripcum contra deos prorelisiore nostra obculic Romae acque insidiis Crelcenris
speciem pallida recumbebal. Ccm sectum rethsae Masnam parrem diei ledebac. a lae-
ua quidem Senacus omnisacracus, a dexria vetoaltoa, Guas virorum, auc pateneum
dionicashonestabar. Oux line omnimundo mulieo sencium speciem prae le fere.
banc:nulla aurum restabac, nulla monilibus ornaca conpletebacur, omnes vestibus albis
exilibus indUEX eranE. LIaeC ita per seprem dies continuos HCDaL. MCaICI quor die ad
lecturi accedebaiie, in spectumque reluc aerrum decerius le habere lubina pronunctabac.
Deinde rbiiam vitus obiisse mOrcE, leCtUI HUIMIErISAEEOMCDAICL. questris, SeMacOrijq; Or-
dinisnobilissimi, de lectissimi invenes: perque riam lacta  vecuslorum deferebanc, vbi
magistrarus Romanorum deponere Imperium Colebane. Verinque aurem oradus quidem
eranc ad scalarum similicudinem excructi, in quibusalcera ex parre puerorum choruS CrAE
enobiliseimis, acquo pacriciis: alrera Feminarum illustrrum hymnos in dernctum castni-
que excra vebem in campum Marrium deterebane. Vbiqua al a s patet, l3
seltus quidam ex insencibus lionis specie quadrara excructus crat in tornlam tabernacu-
9 li: quod inceriuseocum aridis Fomeneis opplerum, extra lextis auro sragulis, dequee-
boreis lienis, rariisque picturis exOrnacIM CrAE Intra VerOALCCLU MuS POTIIH, TOT-
Macc ornacu perlimile erac. Perriumirem, ec quarum semper tuperiore coluractius, de Alis
deincepsalia, dorec ad exeremum, quod est omnium breuissimiumi, perveniarur. Lecto ancige
igicur in secundum cabernaculum lublaco, aromacas aeque luthenta omnis generis, Eu- mis expres-
Ctus, tierbas, luccos omnes odoraros conquirebane: acque omnes aceruarim eAundebane: sus ordo e
cerrarim quilque hoc munere pertungebatur. Vbiitigens aceruus aromarum ad gestus bernaculi.
(m
t ta
erac, ac locus omnis explecus, cum circa xe dificium illud egnicabane rniuersi equestris or- Sed quia A
diniscerea quadam lescrecursit, ex moru in orbem decurrencibus. Currus irem cireum verinus ica
asebancur inelsi purpuracis rectoribus, qui personas terrene ducum omnium Romariori,
principumqueillustrium. Ouae rbi celebraca erane, facem capiebat Imperii succeMtor, ea-
quecabernaculoadmouebac. l’um careriomines vidique ignem Cubiiciebane, cunctaq;
so llicotomicibusillis aridis, odoramentilque reterra igni valido corripiebanEuT. MOX ab
excremo, minimoquecabernaculo; canquam e Fastigio quodam; simul cum lubiectoigne
Aquila dimicrebacur, quae in caelum credebatur iplam principis animam deterre, ac 1aM
ex illorna cum eaereris numinibus, Imperacor colebacur. Paltes e comullos lam de-
menres tuiste, ve divinicacem, quami morcales ulcissiminon possidebane, le se cribuere a-
lisposse
sic Conca
.
ion
simillimam Engendam curabane: camq; in Regia restibulo proponebane lupra eburne:
um lectum, maximum, acqu lublimem, veltibus instracum aureis, et imago illa ad ae groci