# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1663202877:0150 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663202877:0150?run=74 # Title: Joannis Aventini Viri Cl: Annalium Boiorum, Sive Veteris Germaniae Libri VII. (shelfmarks Leibn. Marg. 114, Stück 1; Leibn. Marg. 114) # Folio 120, page id 1663202877:0150 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663202877&page=150 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663202877/jpgs/default/00000150.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 81 lines, status machine # Lines: 81 recognised, mean confidence 0.89 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. N AL Id enim Cermana tinpua ea nominavalent. Libet subleribore carmina Claudiani, qui de pravacileime exculus est. Non ribi Ryphais hostis quarendus ab oris Non per Caucasias accirorurbine valles Est opus. Ostrogeris colitur, mixrisque Cuthuneit Phrya aeer, hosparuae poterunt impellere causae Idem detsalarico Veltoseta: Vastatur Achiuae Genris, es Epirum nup erpopulatus inultam Praesidet illyrico: jam quos obsedit amicus ingreditur muros. Illis responsa daturus. Ouorum coniusibus pocitur, natosque peremit. Achanarieus Rex Corhorum Constancinopolim cu Imperacore profectus est. Vbi cum maieltarem vrbis, ex maxnilicenciam Angulti concemplacus Fuissee dixisse Fertur: Deus proFeCto cerrenus est Imperacor, dc qui imperacori repugnat, parricida est. Periie Constan- cinoxoli Achanaricus. Alarico Gerarum hobiliseimo inveni ducarus limiris Danubianis cucelaque commissa est. Vectixalia provinciorum IIIyricarum ip ( areribUTA TUINE. POrrO Cracianus conciliauie sibi maxna Cumma auri Alanos, Flunnos, FranCOS, SAXONeS, _ CX- ceros Cermanos, aded vr eorum more aliquando resticus prodiret. Regre id culic Roma- nuemiles. Ouamobrem Maximus Pyrannus in Brirannia Imperium arripir, inde Cal. 20 liasperir. Cracianus deserrus, ec prodicus à Romano exereicu ab obuiis urbibusnonrece. aniin. prus, dum in scaliam fuxerecendic, apud Lux dunum Fraude occidicur, anno post pacris morcemnono, aeraris quarco ee vicesimo. Fuir Gracianus liceris haud mediocritererudi Crariani e. tus, carmine C oracione in sixnis, Capiccarum iaculandi peritus: aliisque virruribus prxedi- EnS. Lius praeceptortuir Ausonius Pocca, quem ee Consulem cum Olibrio crealic. Mul cum eundem dinus ambrosius commendac: ad eum conera Arrianos de Carholica Eide Perip sic: Eius ope Arrianorum secta deminuraest. Idem victor libidinis, volupeacum, praecerrxorem luam cum nulla alia mulierum rem habuie. IEa refert de eo AmbrosiUS. A- ram Victoria, quam adhuc Romanus Senacus in curia colebac, everri iussic, maximo pa- erum conteripcorum dolore, vri potthaec indicabo. Sub Craciano ex parre eius Vindeliciae 3C praeles Maioriamusauus Maioriani Imperacoris. THFODOSIVS 3 THEBBOSIVSPaTC TheOdotiO, qui genus suum ad Fraianum relerebat, maere Thermancia naclis est. Dedithunc Fispania: principibus facundavis. Sicue aic Claudianus. Gocostlunnos concudic, qui sub Valence prastabantur, eum ipIrs Faedus fecie. Cum Craciano, a quo ad Imperium euectus est, sex imperauic annos. Maxi- musoccilo Craciano fraude Andragacii. Romanum milicem, coram Colliam occupar. Cu- chungiincorim populancur Rhaerias ob Fertilicacem loci, ee impullore Maximo, qui do- micilium Auxustorum, Preverorum Augustam consticuiE: quae secundum R OtaM CADUE mundi, maxima vrbs in Furopatuie, anre condicam Neoroniam a Constaneino. FXFen- debacurea rempestace ad veramque Molellae ripam: auchores lune Pacicus, ex Marcelli- nus. Incer clarissimas, maximasque _ celebracilsimas corius mundi vibes secundum Ro- mam, ec Constomeinoxolim in Furopa: in Atrica Carchasinem: in A PyprO Alexandriam: in Asa Anciochiam, sexra ab AuConio Poeca recenletur: ad quam milsus elt legacris diuus Ambrosius a Valenciniano (qui cum Mediolani cum thacre degebac) verepeteret corpne b ralem Gracianitraeris Valentiniani. Polcebac Maximus sbi hunc, vepuerum eradis ejus se Fore cucorem pollisebatur. Ambrosiusid heri possenesabac, ob hremis asperitarem, ec conet lam Valenciniani aeracer, qua adhuc mareria exerer educacione. lcerum ob eandem caus Cam Ambrolius ad Mosunciacum oracor Valenciniani protcilcieur. Veru axclutus à l’y- ranno, re infecta Mediolanum reuercitur: Valenrinianum admonee ve Coluri contulae. V a- lentinionus ad Theodolium Constancinopolim Fupaelabicur, a quo haud alicer, qu’am Au- suctus (cet exul e oimmeterimm cgenus) honontice excepcus est. Am bo deinde Im- peracores expedicionem in Lvrannum parans, ad vlcileendam morrem imperatoris Gra- cam. Maximus Victorem hlium suuni impuberem CaCareni desionat ac MncuDal, 1C verisque relinquir. eundem cum Callis Nanneno, _ Ouincino maxeseGucum com mendars ip se edicta Romam . Klacias Vindeliciam, Norrcum inuadic: Aquileiam Gracianu Cr iir ansonius eta Cra iani er Theodosio pa Theodos mpe rectus. Manimu alliu pat mos alem Ma victo cum Caso rescenat Sccupar. Germaniae naciones vlero parcium Valeneinianis ec Pheodoli, (veeciam Diuus s0 AioroliuS Commemorat) erane, adeo, ve plerig Cm Lyrannolenciences, illarum ma- noscualerine, cum Ce ValenciniaHOS MImULATENE. TUNETAE MLAXIMUS AIGAOLMMMILIa VITOI num, quae in calliis antbuerer, Fieveros ex Pricannia crantuehi. Hurni ec Saxones,