# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1663202877:0179
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663202877:0179?run=74
# Title: Joannis Aventini Viri Cl: Annalium Boiorum, Sive Veteris Germaniae Libri VII. (shelfmarks Leibn. Marg. 114, Stück 1; Leibn. Marg. 114)
# Folio 149, page id 1663202877:0179
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663202877&page=179
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663202877/jpgs/default/00000179.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 82 lines, status machine
# Lines: 82 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

c
FId
lo d
4ERZL
_ in cancaut clarieudinem breuipervenie, ve hoctibus maximo cerrori, Imperarori
busrehemenicer charusester. Abhisprimo Tribunusfactus; deindereimilicari prae
sectus est. Ad ipsum Amancius Imperacoris Anastasi Funuchius, Caelaream pazar, Amanim
_ingenrem pecuniam deculies orauirque ve Jultinus donaciuuin lorge maius, quairi
Priores principes milicibis promicrerer, li Pheoeritianum quendam à cubiculo Impe
racorem lexistene. Fustinus pocitus pecunia, eam quidem viririm Pribunis; ee mi
licibus distribuie, sed benehcium in le cranstulit. Acque hôc donatino animos libi
milicum coniciliauie. Custragia caure emir. Quocirea, curis exercicus de creando Im-
Peracore consulcae, ne vno quidem discrepance, lustinus deligitur. Amaniius _ Theo-
10 cricianus e medio sublari lunc. Vicaliano; qui Anastalio rebellarac; ex conjunctis
sibi Screhis pranicer Oriencem vastarat; Gracia facta est: ipse cum Rultico Consul de
claratur. Dum haec Neoromae geruncur, Pheodo impariens inora _ finiendi belli cu-
pidus, nactus cempus oporcunum, superiorem exercicum ad Ponces Oeni aciem mo-
vere, Romanos lacessere; amnis eraiectum simulare iussic. Ipse incerim cum copiis
suis pautulum intra cum locum (ubi nunc Brundunum condicum, et hostia Macychae
tune; qui ibi Oeno niscecur) Oenum luperar, vnde Theodophoro campo ibidem no-
men elt. Cum pericis postea locorum ductoribus cum electissimo aequiracu, exreris inl
mastase
unuchus
iralian
ustic. Cos
rannaum
sis se subsequiz emensis Cyluis, de Duminibus de improviso ex proxima Pylua Romanos Macrich
inopinaros a cergo; nil mali luspicances, magno inipetu ance lueis orrum invadic: Rc
20 cumulcus clamorque. Nostri qui in alcera ripa eranc, de iph acrius inctare; pro pon
re decereare caeperune, pullo praesidio cergo fusiencium haerences ponce poriuneur
Pars Oenum crancere cesstal. Incerim ex alia manus; qua Pheodonem secura tuerar
apParet. Romani rndigule circumuenti, cxeh ad incernecionem: pauci ex nostris desi-
deraEr LunE. LocuSibI LoHuCMortavelra, hoc es, caedis campus adpellari loler. FF.
rociuncur eciam nunie quoctere dema, olta, calcaria, ec huiusmodi pugria documenta
Diechsure
Mordfolda
Vals Veini insione et Ldpus sub frucicero in insidiis delicescens, huiusmodi criumpti ensiene rii
non vulsare more sencisirophaeum aequemonumencum. Incidic ea elades Romanis
(Sicuci in Annalibus_ Factis annocarum reperio) in amnum Christiane lalucis. Ouins
ni
sencelimum; acque vicesimum, Imp. Justini cerrium. Valerios de Tustiniano, qui ralernis
30 Postimperaune; Conulibus Proisalis Romanis, Pheodo reliquias belli perlequendas
hostios mecu perculsis, tama victora lecentis exanimaris, instandum esse, oprimum Fa-
ctu duxir. Tam enim libi perilaterac tullam requiem; auc pacem laboribustore, nili om-
Valer) appellari loler. Regulus Boiorum cum reliquis copiisoram Oenivique ad an
Ductias Alxium, quas incrare expacue, tubisie. Tumulcuarium praelium inter Carpo-
stin
consuteo
n
dunum e abudiacum, proprer Auum (rbinune Rod, concubernium Monactioruim Red Mona
40 est) ivisse prodicur eo loco, qui ab dccos Sistangero rocatur, hoc est cercaminis pra- Berium.
nia ad lcaliam rsque, ri c armis in oblequium, ec dicionem redigerer. Ne ipieur d rer
8d periculum imminerer, quod Pannonias, Alpes, Noricas. Laureacum, alias Vrbes mu-
loco Theodophoronomen est. Romanae lestones obuiam veniune; belli aleam de-
HUD TenEare deCrCVEFUNE. Procedune de Boij acie intenta inter amnes ILaram, _CMa-
ronaldam, ubi paous, e planicies lpaciota MB radicibus moncium, coonomine Pe
rilacha, procumbie, armis concurrieur. Victoria penes Boiostue, legiones Roinanae
perierune: Augusta Vindelicorum eversa est, ee Polo ae quala. Sitls ctadesalia caltet.
las _ oppida involuie. Perempri lume incer eaeretos lacerdotos D. AniaNUS, _E D. MA= Vindelicor
rinus Episcopus: hic ance aram Cacrificans crucidatur, CeMpIIM lonis Consumplic:
50 D. Maxius ve expirauic abs quereu pepetsctic, vol sate Telisiose colicur. OTa am-
borum longo post rempore Rhodam luperiorem cranslaca Cunc. Not aa CcCa let-
vancur. Romani, quibus fupa sibi consulere licuie, campis relictis, alpes occupaHE. Fau-
ces e adicus praecludune, praelidiisque hrmianc. Nam Vindelicia, quam nunc B0i2-
riam vochmus, claudicur ab Austro perpecuis montium iugis, ee hoc dortum a Lrco
ad Oenum perrinec. Ouod amplius, B antractus sequeris, centum, de viginei millia
paltuum percurric. Muod Phisce quincuncem denipleris, reliquum est recti icineris in-
Tervallum. Alpes a Pcolomao Penninae muncupantur, sieuc cellissimae vudique prae slpes
ruprae, de abscilla rupes. Cacumina perpecua niue albicane, longe, lace ad quadiage nina
timum, ec amplius lapidem a pericis discernuneur. Rector Boiorum Alpium renus,
60 cuncta cerrarum sibi subiccic: quamobrem subdica mioncibus Bairge: AC oncium IB-
sum W’alhense cornominarune Boij: Faec scalorum lacus, ac cerra, illud Boiorumre
zio raler. Acque ithaec nomina pasis adhuc manene. Fheodo cora pocirus Vindo-
licia, CapriuOS GuOS CEPETAE, Periros loeorum convocare iuber, qui doceban, per val.
105
a
nianus
Marinum
nicas, _ ariplasadhuc Romanicenerene, praesidium Hunnorum inrer Franum Oenum-
que amnes éollocat: Regio adhue ibi Hunnorucco (quod Clunnorum subsidium
cum. Inde Theodo Augustam Vindelicorum verlus (quam lupra in secundo libro in
Augusta descriph) infelto rendic exercicu, ad Magnovaldam Aunium castra locar: e huic