# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1663202877:0500
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663202877:0500?run=74
# Title: Joannis Aventini Viri Cl: Annalium Boiorum, Sive Veteris Germaniae Libri VII. (shelfmarks Leibn. Marg. 114, Stück 1; Leibn. Marg. 114)
# Folio 470, page id 1663202877:0500
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663202877&page=500
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663202877/jpgs/default/00000500.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine
# Lines: 76 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

s
AL IY
BOIORV M
nos vtero ad bellum sivile conciraret. Nullam operam dedic, ve inter nos pacem componeret, imo ma
discordiam aluic, modo mihi modo austriaco studebac: nunc Priderico, nunc L udenico favere se simulaa
bar, ve quisque imbecillior erat, it a masis huic operam suam pellicebatur. Ad consecrationem vtero inula
tabat. per fallaciam verisque verba dedit, ex pronos ad concordiam rur sus arma sumere persuasit.
haec omniaegit, ve interea dum domesticis armis, cognarisque bellis acterimur. Imperium pessundaret, lab
factaret, vrbes, castella, populos, Rempublicam innaderet, in cuius perniciem conspirauic, poputumque Cts
Ri in seruicurem redieit, adversus sanctos Dei pugnac. Sacerdoria maxima, insima fordidiss. mis qua
busque modohostes Reipublicae sinc, commieris. Neminem publici bonistudiosum, auc pacis amancem 
curiam sacerdocum alleeat. Dexhariseorum supercilio nimium sibi assumit, nihil pensi habet, mota
animo suo acque libidini per fas. atque nefas morem eerac. Diuina. humana decrecaiusca contemnic. al. 
que concurbat. Lus gencium violac, leges nacura prophanat, sacra pollure, indicta causa, necdum, reos ca
demnat. Sibilicere absque mora acturum, vel in nos indemnatos sencenciam ferreiacticat. Cumen
picalis sic inimicus, publicusque hostis camen in propria causa actor, restis es index est, id quod nec apa
Furcas, neque rudaos, neque Saracenos, neque sarmaras fieri solet. Fos qui fidem Casari servant
Christo servatori nostro praecipienei obceperant, nec vila aliam ob causam hareseos noca inurit. D uicqu
libet, licicum iudicac, meticur opibus licenciam. Duid isirur cum illo aeam E neque ius, neque bonum. nesta
aequum exequis scire studet. Nihil videt, nibil (acu, nisi quod lubet. Sachana spiricum sibi sumienst
milem alcisimo facie se adorari (quod calirum quidam sibi à loanne feri prohibuis) pedes sibi osculat
more Diocleriani, atque Alexandri crudelissimorum eyrannorum permutit. Cum Chrestus mances
vinitas is dominus, es Deus noster pedes comirum suorum, piscacorumque laucric, ve nunci sui vicissim ula
ad quos missi sunc, faciant. Pnamaiestas. acque dvina prouidencia ipsa suis pollens opibus, nit
diea nostri, vbique praesens, vniuersis rebus incubat, rebus omnibus per se consulis. Nec in manis
remplis habicat. Nos Dei genus in eodem viuimus mouemur, es sumus. Ipse cali, C terra rector 4
IIE
nisi forsican artisex, nacura esseeca, supremusque rerum parens senio, acque labore continuo fesss, A
rieu (ve est in fabulis Poetarum) Herculis (qui respiranci incerea loci caelum humeris sastineat) vicali
operaratque sempicernus morcalis auxilio indiseat. Sed nibil forcuico, aihil humana remericate, auls
aut rexitur. Imperacores quoque raris neque force neque casu, neque a morcalibus, neque occulca sala
rumpotestate dancur, sed a supremo numine eliguneur, at que divinicus consticuuntur, rebusque bunta
a paere induleencissimo imponuneur. Porro Romanus sacerdos, cuius conversario in caelis esse debets
p. 3
bes, castella, vicos, resiores, opes, porentiam, cancum splendorem, ius eladii adueuritia non iure suo. si
nobenesiiio occuxac, pe s. dec, nempe beneuolencia, at que liberalicare, ne dicam soco, dia, atque ie naucala
va
ctorum Cermaniae. Ac morcalium ingratissimi de opeime meriris pessime merentur. En sem cu
nubrium nostra munisicencia tenene, in nostra viscera, quorum bem ficiaris sunt. Prineere non verena
Obscuri, versuri versipelles, Calcarum occidencalium freciviribus at que amiciria, eeninque censiliciata
frmicate, hoc est leuicace. acque suversticione consis. libercaci c’erman aeplagas cindur, simplicica e
stiana capciosis aculeis sub masna supersu re piecatis imponune. Darios Creesos. Fpicuros emulaur, pa
1
periem ienominiam, contumeliam, famem. sitim astum frisus, morces, vincula, carcerem. cruce patsl
si Paulus es Perrus es Christus, cui se operam vicariam prasidendo terrae dare gloriantur, fecerunt. 
1o-
cuerunc) non solum non callent. sed es peius staxitiociment. Diuilias solas, imperia reeno honoreni 
Eans: anxius quam illi hominum ea conquirune. Ouae camen non canrum Christus, es eius lesal
tempserunt, verum eriam philosophi, poeca oracores, historici alteni a facramento rerae relisionis asset
nanda esse rotosueeetabiu subtis lsoltao constancer praecipiune: ve quae absque scelere,  alta
rum damno comparari nequeant. Et fere malos, nunquam bonos (uc est apud Cermanos proverbium)
ficiane. Nec sine causa Christus sences, es spinas: Paulus receiarq, laqueos principis sirei adpellatt
Et ve est dissociabile resnum, omnisque potestas impaciens conforris, ia eereoii illi pastores, opibus,  s
naoro
amaioribus nostris aucti ferrepare nequeum Casare icalia. Roma, Christum terris exirssere: illo caeclt
quidem permietunt, inferos. aique cerras sibi asseruere. Deusque cerrarum, hominumique Non soluta
dicia
sed eriam credi voluns, quasiperinde animis ac que linguis (quod ne Deus immorcalis quidem tenrac) 
Perare possinc, ac que divisum cum roue habeane imperium, repugnant, es maximie diversa sant Crucls
atoJumna potestas talles, e sacerdos: Imperacor et pastot. 1num es pacibulum: corperalia, es.
ualta: arma  sacra: bellum e pax: Casat. ancins: princeps es minister: Dominus es serua
YA
Ouivulc esse MaX. inter vos (aut supremus arbilet cu uxatis suis) infimus omnium, atque vester
M. Caceris recumbentibus quemadmodum ego, seci. ad cyachummunistret. Vnus maeister; ex da
vester in caelis, vos aurem fratres estis. Bellua mulcorum capitum, monstrum biceps est augustuss es
onti
liore
Sex Max. Id quidem fuisse Decium, acque Neronem, es hulusmout Grannos, falsorum deorum
i nomismatises exisrammatis legimus. Quod de animo es corpore asserunt, nusae sunt, es contor
conclusiunculae, ceu verd nesciamus carnem aduersus seruum puenare, es ammam nisie corpore emicn
Chripiparaipendist qui de hareducaro ascali hols cocuc eriam arbisex rudicare noluis, sed compestior
rit, incericuram. Ludibrium naturae abominabile. ira Dei, socordia, arque renaia nosta est Princspe
principum seruo servire servoru. Si seruus servorû D ei est, cur non seruir ? cur non amat ? Cur non m
stracE cur no pascirE cur non docere non nunciar: si id quod cupi es vau ut not Christis Perrie
vestigia in carceribus, expericulis variis aemulaturs Cur merieur, cergiuersatut. saut, reenar, domena
rur : auidicatepocentiae, pecunia ima summis has . ta venalia Deuit, seros habet. Cur vicat