# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0069 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0069?run=74 # Title: V. Illustris Bilibaldi Pirckheimeri ... Opera Politica, Historica, Philologica Et Epistolica (shelfmarks Leibn. Marg. 114, Stück 2; Leibn. Marg. 114) # Folio 45, page id 1663204101:0069 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663204101&page=69 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663204101/jpgs/default/00000069.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine # Lines: 58 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Llogra. PTA DESCRIESTMVS EX LIBALDZPTRCRHEIMERI, ETOHARTA in eius BibliothCCALCPCETA. EMORLA A. D. VIRE OPFTME, Omnium xtaris suxpictoris absolurissimi quinonmi lsvirture quam arre clarus, primus inter C ermanos rem pictoriam illustrauie, auxic. et ad bernarem reltrinnir (ad cercam lesem refrenanit) le d ec licreris commendauic. Ouamobrem, nec lummam animimo destiam ac prudenciam, non Colum patria ac permanorum gloriam auxit; AeCC. (Cort. C a laribus) adeo carus tuic, ur cum annuo cixendio C. aureorum donarent. Obiit DELARIOS. VTAVM, D. BTLIBALDVH PTRCRHEIME rum, parricium ac contularem Norimbergen sem. ecc. F obani FleM Tdylliorum X V II. Dedicatio. Vmenanon uno virens Bilibalde feratur Nomine, Pieria vivere digne Cheli: Cuminacercatim populipraeconialinonae Laudibus excernis hic er vbique vehant: Cum (si vera sides populari adhibenda fauori est) Mulcorum laudes onus habere queas: Ermerico cum sistam multa dotebeatus, Non est de meritis famamalienatuis. Docte, quis hocnescit? quantum vel seire necesse est Velquenquam credi perdidicisse queat. Dirnushonoraca mihi visus es esse camaena, Oua victuraruum nomen in astra levet. Ouam mihi difficilis quoniam nacuranegabat, Nec satis ingeni vena beniona fuie: Officio voluipraestare quod arce nequibam Illinshaec instar huius ex illud habet. Freomili Andino cancata Ldyllia versu. Munusamicitiae ferprocor esse mea. Ferprecorista (nis dienissima carmina Spluis Tuta patrocinio nominis essetui. Illa tuae siquidem fama monumenta dicamus, In quae parcanihil inris habere queat. Accipestorentis lusum Bilibaldeinnenta Accipe ex aetatis iam cranioris opus. Eusimus illa quidem parum invenilibus annis Onanuncbisseno carmine sectamanent. Bis duo Lustra duasmesses, mea vita pereit Ouoroga Syluestris tempore sumpiamitii est Nunc eadem octanitaneic confinia lustri. Estis adiicimus, quae nona scripia vides. Tlaectamen hoc illis distant, quo d grandius audent Nec modo Bucolicum concinuisse melos, Egressae que suis orbesinuisere Syluis Tancere es arrestireeia recta pede: Noncamen oblica canlas liquisse, nec vura Ouam deceatpopulorustica verba loqui. Flis plura adiiciam, (aueant modo cempora. Parca Etsinilalind, cerro eeo pastorero. Sictamen ve Syluas, et nunc quoque sapeperosus Inveniam reces inter Ss armalocum. Forsan erunt qui noslezem fernasse necabunt. Carminis, exemplo nec potuisse trahi. Nallameas pocerit cerrere calumnia Musas Onominus essiciant, quod meditantur opus. Accamen exemplis sires ista fuit nendam aspice quam inuidia culpa sicista minor.