# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0118
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0118?run=74
# Title: V. Illustris Bilibaldi Pirckheimeri ... Opera Politica, Historica, Philologica Et Epistolica (shelfmarks Leibn. Marg. 114, Stück 2; Leibn. Marg. 114)
# Folio 94, page id 1663204101:0118
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663204101&page=118
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663204101/jpgs/default/00000118.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
# Lines: 58 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Bil. Pirckheirtr
ciuncur tmaxines iunetis allare manibus. Ex quare accolae Tabulam tnrere, Constancinum ee te
lenam illic despon latostuisse. Sed ex licteris, quae adhuc ex parte extare videntur, clace deprehenc
pores, illudmonumentum esle. Ita enim ex licceris colligitur, _c.
LF SECVNDENL SECTLL. ET. PYDLLE. PA. CATAE. CONFYOT. SEEVNDTNE
0
ENLTNL. EF. ISZCLO, MODESTO. EF. MODESFO. MACEDONT.
YS. AVENTTNYS. E F. SECVNDENL SECVR
inmedio: Princapium velo penntus abolicum est: A cer go vero Phaechontis currus ac criumptuia
sculpcilune: Inapicerero Aquila expansis concticicalis, circular insistens globo: Sed capuc lone
cemporis decidit auo. Villam veco exilla aquila nomen sorcicara esse, coniecturare licet. C allienta
Aquilam Fglam nominare conseuerune. nec lonsum est, ex quo cuncta ab C allis habicatat
tunE. Sed quamuis civicas cam immen (a ac valta tuerie, muleisram en calamicatibus ob Bacbale
rum incursus exposia semper excitie. Nam post defectionem à Romano Imperio et Cixecis, pulil
Hlunorum sensit incurlum, a quibus direpea ac rastata est. Inde ab illis quo que habitata. Secucilu
Franci: quis cum Callias pecerene, camque in irinere obuiam haberent, cam opulenca allectiprac
illam tundicus cuercerunc. Parem iniuriam vibsmilera ab Alanis, C orris, tispanias pecencibus, d
Burgundinibus pasa CA. Fandem rerod NIOr....
Tlic inseratur fieura III.
Cermaniae ex variis scriptoribus perbreuis explicatio.
D ILLYSTR. COMTTEM HERMAN
Noua Aquila, Autore Bilibaldo Pirckheimero Con.
Ciliario Caelarco.
Hllustri ac Generoso Domino Hermanno Nenenacio Comiti, ac praepo sito Coleniensi, Sc. Bilibaldus
Pirckheimerns S. D.
Nribi, Comes Illustris. Cermaniam nostram onea luio, in quanil cercius aftirmo, quam quodnil
Fereatturmo, accame an lam Forcalsis cam cibi, quam erudicis reliquis praebuero, re exactius: q
nostccimus, Cermaniam nostram illustrent. Ouid enim ablurdurs, quam Cermanosoibem de
becernivertum, parciam camen incerim propriam nequaquam ex oblivionis vindicae bacactle
Proinde quod Cermaniam vlera Vistulam ec ad Panaidem vlg extenderim ex prilcorum leripla
rum auctioricare seci, ac ideo calumniara paruipendo: nec Cermanis virio date pOteriE, quoal
lacos amilerine leu poriusreliquerine prouincins, quum pro caeliinclemenria aruiles; serilibuscal
Faelices sunc adepriresiones, veluri Callias, Tsispanias, imo scaliam iplam, ve incerimr de Aluca
quicquid in alia apoxulo illo auctum cM. Eilencur. Hocplane constac, li C ermanis obresmasu
Sestas cuenillene scriprores, quod nullis gencibus tactis clarissimis, polteriores suisle leserencur. l
cerum quidcua parcuriar senerolicas, auide expectamus, quum illam nil nili deliciaspatere lciau
Nosecolomxilibrum primum, cam sxaece quam lacine breui dabimus: inde de reliquos adiunc
rabulis, Si diuina concesteriebonicas, cum plerisque aliis ad G eographix coonicionem non mivu
recellariis, quam iucundis. Fua incerim bene valear clarirudo; Sc noS, (Ve Facic) amare non deliu
Norimberex Calendas tulijanno laluris M. D. X X X.
Admodum disticile est, veceris Cermanise starum ac condicionem explicace, non Colum ob pil
Scorum Ceriptorum incuriam, sed quia sero randem EOTaperagratA ac Cognica CA. Fcenim cum vela
res Cermanibellisporius, quam licteris operam impenderinc, nil mirum, Eres ab eis piaclace set
incerciderine, aur minus sidelicer ab exerisretacae sine seriproribus. Quid enim Craeciprater tabul
de Cermania seriplerune. Romanivero, quoniam vbique Pere propria studuerunt slorix, non cu
Becta luamaximis exculerun laudibus, quoniam incommoda à Cermanis accepca callide cerecul
Duisenim eorum clactes à Carbone leu L. Caltio, auc Scauro Aurelio, vel Seruilio Capione, seul
Manlionecepeas exacte recenter: quostamen breuistime Facirusreterr, et C aelar Castium cou
lem occilum, exercicum ejus reco pullum esse nequaquam distimulat. Ouin et mulcapiacer qua
Pacerculi nuper invenca extar historia, quae Ouincilii Vari cum Lexionibusincernicionem et
Cac. Vnde non ab re suspicare licet, cam Plinii de bellis C ermanieis libros, quam Cornelium 2c al
rum seciptorum ab inuidis este luxpresta, ne Cermanorum eloria plus aquo excelleset. Accec
Guod Romanid Craeci lcripcores, ve plurimum obienorantiam locorum aberracune, non colum
quinunquam ad Germaniam accelserune, (ed d quiresin illa sesterunt. Cujusrei vel pracipil
documencum esse poce k, quod C alac Rumen Scalden in Molam Auereleribic, ac Scrabo L upium
Viturgim ad Amalium in rnum deterriretert. Accedit quod ee nominasencium, locorum Eccl
racum, obique lere, obpronunciacionis aiticularem, deprauaca sunc de inverli.e osoe
+V5V... SEC YN