# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0144
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0144?run=74
# Title: V. Illustris Bilibaldi Pirckheimeri ... Opera Politica, Historica, Philologica Et Epistolica (shelfmarks Leibn. Marg. 114, Stück 2; Leibn. Marg. 114)
# Folio 120, page id 1663204101:0144
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663204101&page=144
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663204101/jpgs/default/00000144.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine
# Lines: 69 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

MI. LHICRHCMETI
aliquando euerciincerire que polle. laeoque Solis licteris (quibus sub caelo nihil aecernius ee pervn
verlum orbem rolancibus) sloriam luam de Famam in lonsum lauum prorosare debere. Ouor
hodienomina non crabibus, auc laxis (quandoquidem et in illa rempus vires suashabet) led mon
mentis acernae laudisincila videmus. In quibus, id est, in illorum libris ec historiis, dum corum tac
x sapienter dicta lesimus ex audimus: _x quancum illi humano generi protuerune, non lacis ven
rari de admirari poslumus, dum in hodiernum vsque diem proficir perillosrniversus orbis, de 
dum reges de principes in illorum libris ex lapientia le oblectant de consolaneur, verum omne
Rempublicam, e corius vira seriem ec imaginem ad illorum remularionem, de tanquam ad spec
lum quoddam imitabIle COMPOHETCENIEINEUE. O masna licrerarum beneficia: O divina mOtC
bus concellamunera. per quae ab ignorantia e oblivione incerituque rendicarenos poltumus, I
moriamnocram in lonsum auum ee secula cransinisturi. Sedneque ego ideirco hac dixerim: 9
rosabhomine Germano, de in medio Hlercinix salcunaro, aliquid cale, id est, cloquenciam, qua
Dem restram digne praedicaree, expectare debebitis. Oua etlitanca in metorec, quae velnullire
quam morcalium concigillec, camen magnicudo ee amplicudo laudum restracum, publicae aut s
uatae rircures, tacile orationems L omnem dicendi ornatum extenuarent d vincerent, latisesOi
Neque illorum iudicium qualecunque tucu est ab insIturomereuocare debec: dum concide
forrunacillimam, ec deinde pulchetu mperii nostri domicilium, in qua de nos quondam 
CcCINI
Aorcalle incontulcum, remereaur tre a entumet. Accedebac eriam, ve libencius tuiust
dicio
nem illustrata Germanise, quae in mali paS. Sed De dicla
hifecisse arbitrabor, dum amicorum precibus paruerim. Duo ego ob servanciam et amoremnie
in illosersa Rempubl. vestram quodam cestimonio non vulgari comprobarem. Apud quosoron
dicium dictionisnostrae sic, ve quo d illime iusterine, examinene, de dein laudene, aur concemnit
Fciumminime Facturum duc (ecisseme arbieror, (i Germaniae mex per has nosras lucubracius
las (tanquam aliquo munere) congracularum ire cupio: quodcalem hodie de nostra xcate ribe
perarorinsigniuisee nacta sic, quae lia pulchirudine R empubl. Scientia nedum noctris, sede
sencibus admiracionem, vilendique de Siderium dc amorem iniecir. Ideoque famam eius de non
Paucelq; aliquas, ethnon omnes. quoad camen tieri porueric ab hominC GertranO renCaCAS, net
allumeremus prouinciam: tanquam praeludium quoddam de insenii experimencumante
hicimmoremur ica ribislicum exordior.
CAPTTVENM TI.
Deorelta, situ, es recione orbis in genere.
=S locus in Hercinia quadragintamillibus pastuum patens, cuius totaterrX Supertcies (
Lnulquam alias in inceriori Germania comperi) puluerulenca arena (qualet, malignos
cundos rndique colles a radicibus alxium et molli denexicare, in modum sella Cermanica
cinium iSUI VIGUEPErCUEenteSerisENS. Passim castellis, vicis, arcibus, pasis, prour solu
campuis aut pascuainuitanerie, teferrus: Silux tamen inexciduae Cuns HOnOS e PerPCTUaH
incactiroboris plorix manet. Oud rariarum ferarum de voluerum alerix in digerlas caelipa
d
le
15
5101
Sosramos, ingences e xcernoslucos, veluri quoldam maris sinus expandic. Sed haud scelici
velvbere gleba, lacare vligine, benigna vr oblequencerellure, verumiciuna de insaecun dastale
quam reluctance narura incolae (uc ingenium de hominum industria est) ad parrum (ae cundicace
que luscepti leminis cogune, rbitimomersoque ee Carmentis arborum incerstrucis aena impingu
Oic
ta succum alimeneum que regetalis animae accraxerii, parcistime camen de adm. odlum renuite
voriscelpondene, neque quocannis le d duobuscribusre annis ociolis. Amnes duo nonignobile
Pegnelus d Regnelus in ciusresionistractulurgune. Qui rbi le per bibulas arenas ee setile cal
ctum cuoluerine, haud procul ab ribe cuius sicum dicemus, milcentur. Sed alcer vibiin Auens p
medium illam abluic diuidicque. Ratium cam en de nauisi, vecunque solucis niuibus auc esilisI
bribus sociie undae de conctuus humorincumuerir prorlus impaciens eAt. Duem illiarre Facileracule
rulacerene nili curruum masis quaaum comoad daeee. Lheos aliasde se
cilis amnis lapidoque e rario genere pilcium rbertim scacens, quorum nomina nolacile eII
cemulas, drutas, quas ex rarias a coloris rarietare dicum, ata, etuas. Prilcis vocabulisad
reforcaltis non aulim. In eiusresionis atenolae terme cencro colisnatiuus de araus, qui viotmne
imminet, erigicus, Saxolus et venatura est in vnam perram ex arenarum mele concrecus: clemena
tamen eliuo sen sim ec lenicer asturgens, ex placido ale. nul se Fastigians. In cuius lummicacem et c
cumen, cum peruencum est, cespicem aniplum mulca arbore vmibrolum in similicudinem cheali
circumducic, aestuance syrio eratum pertuxium. In quo dum circumlatis luminibus pecsticcts. vibt
Sicumiplamque t Terciniam ad primum ab rrbe lapidem, de quasiportis eius rndique imnene
pire
_inctar coronx circumduciintueberis. Sed roa eieate rena cxauerie, illatu (quec
IrIma
let
ris) lucis larinis reparant: quando que   et  orum hOmInII