# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0265 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0265?run=74 # Title: V. Illustris Bilibaldi Pirckheimeri ... Opera Politica, Historica, Philologica Et Epistolica (shelfmarks Leibn. Marg. 114, Stück 2; Leibn. Marg. 114) # Folio 241, page id 1663204101:0265 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663204101&page=265 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663204101/jpgs/default/00000265.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine # Lines: 66 recognised, mean confidence 0.85 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. LpiltolCd. RLA FYCLZEYORVM LYCTANL. ILLVOLAL AC CENEROSO DOMENO HEEMANNO COMITE de Weuenar, Bilibaldus Pirekheimerus S. D. emadmodum Ilustris ac Generole Comes lanctistimi e vere Theologici ririscibi stomachu, icamihii lienem quoqu comoverune. Etenim (me lesencem ac incerim spurcillima connicia, Molaudes nostras cercissimas, cam eftuleridencem cospexilles, vixcu quoqe (re hiiultillima indigna- mneaccelus) arilu cemperasses. Ouid enim incundius quam calibus displicere hominibus: quine mnenililaudtan do vicuperare, nec nilivicuperando laudare postunc. Duid ecerius qua insestissimos oltes mecica suxplicia vcio eciam expendere. ac ica delirare, ve id libilaudi duc at, ee Raxirio lissimo uju merico vicio verriposic. Ouid (celeraris ee maledicis hominib. dienius, qua propria improbi ale e loquacirare Deum achommes in le concicare: icaisicur affectus, Cotestim cibireleribere cce- epistolam, etia priori illa, quaiuxca Fheologicam tradicionem, nimis prolixam eAC COgUETUNEE. agiorem eam haud ab (gicilu ec si plane arinas elles, legere porses, no lolum quia par parirecule ac lanctimonia clacoshomines, natiuo luo depinxerim colore, led quia inepios, trixidos et mo- Olosiocostiaud illepide in suosretorlerim arisices. Cereri cum ardorille aliquantisper deterbuit. neenon omniacilusplena torene, me iplum quoqi deridere conctus tui. Ridebam etenim, p le- Allimis ac Caedistimis concumeliis impullus, concea inlaniences inlanire vellem, ac illosimicari, qui nephandaeorum improbitarem, ac peculancilsimam maledicenciam, merito omnib. odio essene. Adebam, q ea praectare conacer, quae lapiencistimi viri summis quaererent actibus, sc. cum erudicio- alelure propiia liequiene, concertarione camen Aagirio sa ac cecerrima verboru disladiatione. omenlibirel tamolum coparare studerent. Ridebacandem, p insul los, barbaros ex inerudicosho: hesresponso aliquo dignos purarem, quoruram dicta q lacta sempicerna pori oblivione deleda ene,q uilis licrerarum monuetris comictenda. Proprio igicuerisu, imo racionib. reristimis indu- aus, maxime vero Chriltianisincticuris prohibicus, pattiones fixnaui epistolarerinui, ee ne malum omalo reddere, relq. vnde Iceperat inrilum delineret, tam virulenta, cabiola, ee cerra male dicta, Penicus a Christiana pietare aliena conuicia, cidens derili, ac magnanimiter contempli. Proinde atcu abest veiam inlanasillas concumelias mendacia colarcinata, ec egresioruillorum Theologo- Oorrectationes cgre Teluh, ve ermihi periculu imminere rimeam, ne ciulcerei sracia me aliquem Epurem, ac plus aequo husis illis extollar, quando quide cernere est, probosillos viros, non omnes oledicencia lia dignos celere, led inprimarios, et suma tancummodo capie de lirado gia CPari. Id eo Beo devenic, ve opeiuus suilq lonse maxis eorii de lectecur couiciis q saudent praeconiis. Llaecid- DEomes Cenerole letbo, vecu paricee tancorui parrum laudes, quas corumelias esse arbicraris, be- Ene amplecteris, acmintule molelte Feras. P’ociulq; rarione obtemperes, q opin: oniindulsCaS. FF. um quis decebat lanctitumoshomines, sinoncui, Calce illustrium progenitoruruorum racionem ere, linguâ traenare, L houtam procacicer impudencer ee peculancer virulencis Aagiriolis ecim- s debacchari caulis. Cum en milnilimale dicere sciree, quo pacto bene loquerentur: quo pacto dlanipra se ferrent, suos calt concaxiipestis corripuic: quo demupacto cerrenis parcerene, qui elo quoq eiganruinctar ian iniicere haud verici lunr: Minimcixitur vir genero le piacularia illo- nmoneane pora, nec qule uobis dicacur, led quis dicac consideremus Satis uc h Aus. illud habea- nenobisimaletacere polthc. Duinimo hremoris animipastionib. rem exacte perpederevolu- a, non magis nosq illos d lemeriplis deprehendemus esse la (05. Na ve otensam diuinam, ac vera Bpraecereamuscran loFel, vepiCFALE Christianam, aequitate ac omnem honestate omitra- s obicecq; deprudenca modestia, maximme vero de copendio, dispendioq lileamus, nonne sut am luam ne hominu laberecurmemoria, inepeis, barbaris, e plane inerudicis suis perpecuatune 8: Quis. n. virbonus, culcs dl eosdemalo cordischelauro, cam improba proculisse maledicta, olltim incellisac: maliomdamonis tranc esse linguam, ac plane diabolum per os eoru locu laiste. Duxicaqi maior vuldicta d nobis opcari possec, quam ea, qua sponce asemerip lis exe gere et Deo paricer e mundo lereddidere odio lo5. Oumproprer ex Chrictiana copastione magisno de Cobintaelicilsimocum hommuperniciola crimina comileratione moveri qua iustissimam, et p l2- Cericam vitione de siderare. Maleloquide non solum quales nam sins palam ostenderun, ledec os, tam sux, qua Theoloslc Coteltionis viros, adeo fae de concaminacune, ve rul8o (∞ Tamen lere omnes similes d eculcem Lacinae restimentur. Cecerum ve improbicacé paciter d cancam arencsolidicacem, Cacras quo q luleras concaminare non crubuerun, etenim leriprum est, in- Cpropeer mulcicudline calummanerum clamabues canquam Saluacoris noAris ec Apostolorum na, devonencb. maleprecaris ac Mate dicentib. emale dicerciuberec. Nonc eriam limale au- e vel patienter terre, auc distimulare prastabac, quà cam rabio la stulciloqueneia milet a oneta. Conleienciam, impudentia quo q. de tecicace nec non cam perdici exempli tacinus palsim distemi- Equamuis nemo, precipue bonus athalislalus, vel rcipsi lecere. palami nomine rractictus sueric, cameln NSORTA AD SVPERIOREMET e LDC e l 11