# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0401 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0401?run=74 # Title: V. Illustris Bilibaldi Pirckheimeri ... Opera Politica, Historica, Philologica Et Epistolica (shelfmarks Leibn. Marg. 114, Stück 2; Leibn. Marg. 114) # Folio 377, page id 1663204101:0401 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663204101&page=401 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663204101/jpgs/default/00000401.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine # Lines: 62 recognised, mean confidence 0.93 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Dencla. illa aericolatum srages actras cedia, nunquam latis deploranda, quam impii gnidam, tal (1 ac dolo12 Tutcirarunc operarii, qui Christi e Apostolorum pertonam subdole astumpserune, enticisque, ve quam maxime inlatirene, perluaserune, Pocistimum eos Euangelii detentores ac prorectores: 1a- mechnemoiam videri relictante calamitaris auetor exticisse. Peltacur demum Fuanseliiperuer. Sionem, quod extali doctrina nullus dignus Fructus pullulare cernitur; se d quod omniz ruune, lin- Suc disciplinae, mores, incticura Cancta ex Calubria, pax, concordia, Deicimor, omnisqi preximi caricas EamOr. Necmirum, quum verbis cantum Fuanselica extollatur reritas; operibus rero plane de- primatur dc expellatur. Pacile enum est, verbisabundare: ac tactis excellere, id demum operae ac la- voris precium existir. Regnum enim Deinequaquam in sermone est, se d in virrure. Nec quisquis dicie, Domine Domine, incroibir in regnum calorum, led qui fecerie roluntarem paeris caelestis. Conliderace igieue, P. C. num jucte ab amulis nostris ob lanetissimi Fuanselii acculemue Cocemprum, cum miil magis ad lalurem nostram pertinere cenleamus, quam veram e germanam iilius obteruationem. Nemoenim despicie quod cantopere reneratur, necreiicie, quod tummo Audioinnicari Audet. Verum hic alia nobis ab aduerlariis nostris impingitur culpa: nempe quod, licetvos, P’arres conleripci, vericaris praedicacorem nobis. publicis eciam nec paruis conduxeritis expensis, verbum tamen Euanselicum ex ore eius audire relommino concemmimus, vel minusillianimum adhibe- MmiIS. Equidem quod opipare pauperum alacur eleemolrna, nicida eius curis es peculantia plane ostendune. Ouod veromapnitice etiam donetur, argenrea eius suppellex de culcus nequaquam monasticus abunde indicat. Cererum h unquam Euangelium Peu Dei nobis praedlicarie ver- bum, paracx lirmus mendaciipaenas dare: nis quis hoc Fuangelium rocare voluerie, quod sum- moPonritci, Cxelari, Exiscopis, Cacerdoribus, monachis, ac omnibus demumamarulenter et a(- Cidue maledicir ac neminiparcie, quiperuera eius doctrinae minus adhaerere dignum ducit. Nam quod nos viegines Catuas ac demences appellac, quod visilamus, quod plallimus, quod corporano- Straiciunis maceramus, nihilnosra retere, quum ob convicia calis poriusexulcemus, quan indis. nemuE. Quodrero illum quandoque minus audiamus, auc Curgemces dilcedamus, nequaquam culpanostra, ledperuerta e decestanda ejus accidie pravitate. Tam oblccena enim de impudica replurimum eructar verba, venon Colum virginum auribus line derestanda, Se d eciam coram im- Pudicissi nismulieribus incoleranda Forene. Sed quomodo alicer loqueretur, quam semper fe- eic? purat nos adeo leues, quemadmodum moniales illas quas blandis luis verbis e monacte- riis elicuie ac publice lecum sub chirursicipraerextu circum duxie. Nec obscurum est, quid iplum rursus ad Carchulianorum monacterium impulic. Iloc lane nemo ignorat. Hlerbipolitana Sedicionis illum praecipuum auctorem excirisse, ac mileros illosrulticos in exerem a calamicarem im- pulille, cuinsrei protectopaenas darec, si nonintam curo laceret alylo. Palisisitur Fuas elista est no- Aer. FF quidmiru, hab ems abhorreamus Fuangelio, quii haur quaqua vox sic clamanris in delerto, Sed plane Sacana verbum internale, de nihil aliud conqueratur, quam quod nee minisnec conuiciis nosemonacterio extrahere possic: quod quidem parum ad nos spectae, dummodo a riolentia cuta remaneamus. Nam quod nobis cegnum caelorum promictie, quam primum relicto monasteriond secularem vicam reuertamur ac nubamus; Interni rero cormenta comminatue, i dinrius sub resul- ari rica perduremus, luis id polliccatur axostatis, quasmiserabilicer non solu coram mundoisno- miniolasreddidic, ledproh dolor coram Beo etiam abominabiles fecic. Nosenim nequaquatu lupi verbis credimus, minus vero obremperabimus, erram ( oni Philomela caneret Cuauius. Ceterum hidem innobis aduerlarii nostri re quirune, assetentes, nospotius in operibus morruis. quam innouicare hdciambulare. Verum quam iuste id Faciane, paucis P. C. accipite. NOS PEX omnibus e anre omnia leimus, quod suctus ex fide viur, de quod ex operibus legis non iustiHca- mur gratisper srariam diuinam ac redemprionem, quae est in Chricto selu, per quam remissionem prxeceritorum habemuspeccatorum, ac ideo arbirramur, Edeiustificari homineim, ab (que operi. busleois, credimusque e planenonimus, quod ex tide dacur hareditas, ad quam perlola opeta nemopernenire porest. Oreisitur contiremur, e corde credimus, quod Deustilium suum le- Cum Chriltum proredemprione humani generis in mundum demilerie, qui nos per pastionem luam redemit, e morre:norcem superauie, quem ee Deus a mortuis sulciravit, quo in eo lepulci cum eo quoquerelurgamus; quinimo e hoc trmiter credimus, quod omne, quod non elt ex t- de, hoclicpeccatum, ac ideo nonimus, quod infidelium sine non credentium opera, vicunque (pe- ciebona rideantur, nequaquam ad salurem sine reilia, Ced lolum quae ex recta fide procedune, dt charicare sulcipiuneur, hac esle qua Deus d nobis exigic. Ceterum cum ita credamus, num ideo in Peccaco manebimus, regratia abundec: ABCE. Duum enim ilospeccatomorruas esse conveniat. quomodo posthac riuemus in code: Scimusenim, quod quemadmodum excitacus esE Chrictus ex orruis per gloriam paeris, ica de nosin nouitare rita ambulare de cere, re quam minime peccatum in mortali corpore nosroresnet, ne obediamus illiper cupiditates eius; le d quod accommodemus nosmeciplas, velur ex morcuis viventes. Lonscisicur anobis absic, ve rerbis sidem iactemus, operi buse