# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0405
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0405?run=74
# Title: V. Illustris Bilibaldi Pirckheimeri ... Opera Politica, Historica, Philologica Et Epistolica (shelfmarks Leibn. Marg. 114, Stück 2; Leibn. Marg. 114)
# Folio 381, page id 1663204101:0405
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663204101&page=405
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663204101/jpgs/default/00000405.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

opencia
ypoir. Teaq: qui elocat rirginem suai nuprum, Bene facir: artarieri qninon elocar nuprum, mellu
Facic. Anhic obscure ostendit, quidnain sitbonum, quidre meliiis existat: Cererum aduerlarii nostri
casticacem non omnibus a Deo ese daram, acideo nec ab omnib. seruari posse asserunt. Sed esto:nor
Sxominibus datas non camen omnib. estnesata. Veru unde repente hroc pronobis solicitudo emer-
Sc, cum in reliquis cunctis nulla nostri cura habeatur: Scimus, in mortalinostro corpore ac carne ni
hilnis peccacum habicare, necnosriribus propriis cositare aliquid, imo nec relle, minus vero perti
cere posse, nisi graria e dono Dei, qui quumnospra destinauie secundum propolcum iphus, de vi
eiustianerniuerla, porestetiam in nobisagere, non lolum, re velimus, se d veeficiamus probone
animipropolico. Omnia enin per Christum; qui nos roborare raler, pollumus, eciams exnobis
iplis nequaquam idonea simus, re vel quicquami cosicemus. Naii dives est sponsus virginis, et 0-
nium bonorum largicor, licet muleis videatur abiectus ee pauper, ac ideo nos instaurare, fulciren
roborare dt Babilire ralet, re quod ore promilimus, opere quoqe perticiamus, non lolum qiancun
ad carnispextinetincesritarem, led s puricarem meuris. Nobis igitur curx haec superuacua relin-
quatur. Duod Raliqua exnobis nubere, aurmoniasteriuni relinquere Carius esse ducat, quoniam vos
ica pexecipicis, iuberis ac vulcis, ab eat dilcedat, nubat, lua que carnali fruatur libertate: Sed hocin-
cerim pecimus, venulla inuica (licur iami Factum est) ab strahatur, aur nubere cogatuir. Sed Lutherus;
inquiune, manifeste ostendic, nullius momenci esse castitatem, aur roci ob leruarionem tam inipijo
Neruim guirille aliud diceret quam Facerec. Nos aurem haurqua quan in Luctieri iurauimus verba,
praecipuerbinon Colum coneramanifestam pugnar leripcuram, le d omnes antiquos e lanctos con-
demnatdoctores. Loseisicurmagisnobis perluader Perrullianus, ille aucortam antiguirs. Crpria
nusmarere gloriosus. Hlieronymus lacer, Augustinus renerandus, Ambrosiuscelebris, Naziarize.
Hus doctus, Chry lostomus aureo oris Aumine excellens, Fulgentius pius, ac plures alii: qui omties
vnoore ex diamerro cum Luctierariorum pugnant dosmare: nec lolum opiniones luas ex proptiis
ac liumanis contrmanerarionibus, sed plane cum divina ac miniiie decorta corroborant scripeu-
ra, quemadmodum lesere rolentibus aburide parebir: nos enim iam breiitati sudere eosimur. F. P
protecto hmacrimoniistarus cam perfectus fuisser Forlitan de Christus ipse, qui in omnibus exririe
perfectus, d nupciis tiautabsinuiser. Aeille non Colum caelebsrem an siriple, rerum etiam à pura rir-
Tinenasciroluir. Vnde de beacus Flierorirmus inquic, rirginitarem rouentibus non solum mibe.
re, led es relle damniabile est, quum Apoltolus manifeste casreiiciat riduas, quxe cum lasciuire in-
cipiunc aduerlus Christumi, rubere rotune, habences condemnacionem, quod primam sidem (id
est casticaris rocum) irricum secerunt. Ecideo rirgines, quae post consecrationemniiplerunt, non
tam aduleeras, quam inceltas rocac. Siigicuir Ctiristi esse cupimus, carriem nostram cum afFectibusde
concupilcenciis crucitigere cogimur, de li spiritu rivere quaerimus, contempra carne spiricu incede-
reestnecese, ec haurquaquiam dicere: Edamus, bibamus es ludamus, CraS enII FOFLSIEAM MOTICMUE.
Vecuntamen quod aduerlarii nostrinon ideo agre ferunc,nos â nupeiis abstinere, ac in claustris
remanere, quia bene nobis reline; auc quod lalutis nostrae curam aliquam gerane, vel inde liguet.
quod quam primumi subdolis luis verbis ac cosiliis monialialicui perluadene, rerelictomonasterio
ad secularem re deat vicam, non arriplius de illa sune soliciri; aur aliquam ei opem afterre conacur; led
sutticic eis, sicanirummodo extrahacur a claustris; minime curancibus, quicquid inde le quarur. Flinc
miserarum illarum querelae, quibus se idenidem decepras ac circumuencas clamitane. Llinc despe-
raciones illa horrendae, ac corporum prosticurio publica ec netanda, quam profecto non lineama-
rissimislacermisrecolere pollumus, quum audimus; rala Domini, Spiriculancto dedicata, ad eam
peruenire imimundiciam, republice omnium exposicx sine (purciciei x libidini. Acincerim Chri-
Rianiilliriri suanissime cauillantur X ridenc, aserrentes, quumi Patis luperque pergraecatae Fuerine,
eas cande vlero desicuras, pessimamq; metetrice optimamonialiesse meliorem. Llxec estrerahomi-
num illoris de Christiana charicas, ec, li illis credimus, lacris litreris eriam contirmaca dc comprobata.
Publicani enim; inguiune, ac meretrices praecedent eosinregnis caelorum. Scd interim de poeni
rentia Cilenr. Ac reinam mulieres illi poenirerent; non amplius enim publice corpora sua prosti-
euerenc, demeretricio nomine essent indiona. Sed non ignoramus, quid eos ad tanca impellac
Facinora, nempe malae conscientix rearus nequaquam obscurus. Vellene enim, ve cuncti eo-
rum reltisia sequerentur, ac omni Deicimore abiecto, honestare que publica conculcata, dilcipli-
naque seueriore concempea, eorum instar debacchareneur, quo ricia lua, qux nulla ratione excu-
lari pollune; mulcorum delictis concegere possent. Sed d illos praecipue cruciar, quod vident, se-
xum infrmiorem lonse viris tam praestantibus esse forriorem, Cabiliorem; concinentiorem.
Ouapropcer alienam viccurem in suam ac propriam accipiune concumeliam: Pamet(I CosMam-
mon interea Colicitare non delinac, siquidem sperane, le hoc pacto ad monialium expulsaru
auc deceprarum bonaadirum sibi patetacere polle, quae etiam speiam deuorarune, re quae illis pet
vim adimantur, eisnetande accreleane, nulla habicaratione, sirrie hociustum auchonestum, necne
Nullum igicur maius vicium ese censent, qua quodnos bona monactarii no publicamus, ac quem.
titu prtalerume, ad pauperum contecamus rlum. Sed D cum immorcalem, quaenam est haec
Abelam