# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0406
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1663204101:0406?run=74
# Title: V. Illustris Bilibaldi Pirckheimeri ... Opera Politica, Historica, Philologica Et Epistolica (shelfmarks Leibn. Marg. 114, Stück 2; Leibn. Marg. 114)
# Folio 382, page id 1663204101:0406
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1663204101&page=406
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1663204101/jpgs/default/00000406.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.88
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

irckheimeranor
tiheralitas: Fradiderunemonasteria nequaquam sua pauperibus. led ea concione, veips ab omni
Cubleuentur egectare d inopiano lolum rictus dt relticus, sederiam, repecunia immen la remune.
rentur, relive nubere reline, leu caelibes remanere, habeant acsau halere queant. Nuhaee
elt in pauperes collario, aul potlus palipet poacto Cauporace  erunteta, LCa, quae illorun
non lune, rendere, ac incerim de donatione pauperibus tacta foral au. Lenim si pauperibus
bona illa reliquerume, quidipli poltquam habicum ac acipua adeceamemonasticam, faciun
inmonasteriis, diunoctuq; nihil aliudagenres, quam quod rino d fula Maulseane, re de aliis cur.
plocibus sileamus, praecipue ij. qui lani luneac ad laborem adhuc valsar. Guuu apoltolus cum, qu
opcrarinon rulc. manducare quoque prohibear. SI Vero resBISTAMLMMLCLMMdCTnE, re aurem mini
me (quemadmodum dCFCCCTNE) quid actinet, eos lamope GOati infacinore, quod nulloprae
cextu exculari porest: Erenim priusqua ipl omnes rea uemee omnia illa bona deuorabun
ac dilaxidabune, ita, ve nihril FANdeM PCTHCMIAEad PAUPCTES, IL LIILLLMHCMMlaF egenuS. E quidem, p2
res conleripei, non sine magno damno ac pauperum derrimento iam expexciectis, longelatius fuit
le, monasteria illa ne quaquam sub ram illicitis condmous ene cepta, quam tancis expensis
qux longeredicus exuperant perceptos, curbam tam immenlam alere d oriolatm. Nec dubicamus,
SitxC Facta traur FuistEnE, quod nUIn quaM CMENE CHENEUIA. LAICUS CMIIH AOCHIE, Contractus FaleSNOL
Colureb. publicis veiles no tuisse, reri eriam obtuisle plum. Scnone Finis. Nec laris illis erat
monasterioru bona dilapidasse, nihi rala eriâ lacraac religuaru receptacula corresissene, distraxisset
deuoraenc: lacras praererea restes in vus protanos, ac praecipue in mulierum MlariI, quaS VXOTeSVO
cacabulum vertissent: qua recteac pie, cempustortallis oltendet. E CunAMMI, Curtam vehemen
cer a nobismileris exigitur, de omni calummiarum genere id agitist, VenHomiponce, coactoramen
monasterium cum bonis suis cradamus, ecaliquando cmisi CMCAIS. Sed quo tandem calam
colanos rirgines, e omnibus xrumnis repletx emigrentes. e uMaGu Saherlariino
Atri, auc ad aliis inseruiendum hominibus. Sexaginta lumus, e amplius: ex quidus seprem lalcem se
PruagClIMU exuPCrarunEannum; vlera quindecim vero quinqua selIMU EXCSCTUME: vEincerin
de inualidis eratione laesis sileamus. EF quo pacto illx nubenE, guXe aa AIIHICHLTCHCCMIem peruene
re: aut quo modo aliis in(ernient: quum ip (x porius aliorum indigeam cus a d serinture. Sed iunio
res, inquiune, emigrent, rbi vero reperienE apOCtAEA VIrOS: AEGIIILIACLMIOTIBuS CTIE. Deus, aiune
pronidebir. Aciam prouidic. Ica enim invicem insernimus, venulI AMCHI ODC CaFeat. Sed non e
amiis (dicunc) qui in leculo degunt, opera restra prodest. Acqui licciam in lecurSeremuS, nun
quid omnibus opcranostra lutticere poller: aur lorores illae noltrae ChriltranX nOTUHE, VE OperanC
Ara Scinanis, aur eis minus debearur: Facimusigitur quacum pollumus, de Ne Geagnam minori cha
ricace indicem inseruimus, quam si omnes in mundo degeremus, no lolums Commoaous nostris
Sed _ aliis pauperibus ac indigentibus, quibuS quoTIdIC, QUANEI FCHLIEAS TACUILACMHOSETATIII
Pacicur, lubuenimus: nec melioris apudnos condirioms ca cehetur, qua euaurcos, qua
ea quxe nihil praerer animum acculic promprum ex oblequentem: de quale, patres conleripri, lile
Dec, cas interrosare lorores, qua ri a nobis avulla, ac a monasterio lune abstracla. t Muenietis
qua animiprompricudine, charicate, acrnanimitare inter nos riuamus. Speramus enes omn
vere ex quemadmodum le habene prolocururas: nec rosillis Adem nEGAEE POFEILIS, GUMI PAEEI
restrae sinc Elix, parrim rero lansuinis rinculo robis propinquae. Proinde hideo perrinacesric
mur ex inigua, quiamonasterium nostrum rna cum bonis siris eradere de publicare lecMlamus, nih.
moramur, guin coram mundohabeamur (celestissimae, quum Deus, qui es(CFUTAEOFCOKdIUMI, MCL
tisnoctex sir inspector, ee recte incer prauum e bonum, iuctum e iniguum dilcernere nolcal. al 
coporius perperi ralemus, reperrim expellamur, ac cuncta nobis huius mundibonacplantur
quam responce curpissimis pactionib. conscientias nostras degrauemus. Suia enm oos podes
ser Rcorum etiam orbem acquireremus, ac interim animas perderemus proprias, umMuIque ne
bis ipsis indigeremus perpecuum, ac notam inureremus nunquam ab olendam. Ouo PCu
quod non aditicanimus, possemus demoliri, aur quod nostrum non est, proprii commodisralaa
dere: quum ea, quae lemel Deo sunc dicaca, amplins ad hummanosrlusredire neque . CCICLMII
nobis per rim aliquid auteratur, secundum Saluatoris nostri insticurionem paratx Lumus non lolum
pallium amiccere, sed de cradere cunicam. Nihil enim in hunc mundum inculimus; nihil quo qe H
BI(CUI CHerECPOTETImUS. NNCCNOSTAFEFCTE, (IPFOPECTCA CONCUIACOSRCPUFAIMUE, auE arrOSaES
quumnoshic conscientia nostra nequaquam redlargnat. Olorientur igituraduerlarii nonrificticis
illa donatione lua in pauperum rlus; Nos rero in Domino ex noltra GloricoCenla, vreunq
male audiamus.
Cecerum quoniam paulo anre praedestinationis incidiementio, non ab re fuerie, proferre, quid a
illa e libero sentiamus arbitrio, nam ec id quoqi à nobis exigi videmus. Scimusigitur, quod non cu
volentis neque currentis, sed rancum miserentis Dei: de quod liberras arbirrii sibi Cola line praesidie
Grariae sufticere nequic. Omnia igitur ad diuinam reterimus grariam, siue inchoacionis principia, siue
consummationis excrema, itacamen, re poltaccepram scaciam, sine qua nihil lumus, otticiola leru
blt