# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/1665025204:0139 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665025204:0139?run=74 # Title: [Silvester II Caesius Aquitanus Pont. Max. F. Abrahami Bzovii Poloni S. T. Magistri Ord. Praedicatorum] Silvester II Caesivs Aqvitanvs Pont. Max. F. Abrahami Bzovii Poloni S. T. Magistri Ord. Prædicatorvm (shelfmark Leibn. Marg. 191) # Folio 115, page id 1665025204:0139 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665025204&page=139 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665025204/jpgs/default/00000139.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine # Lines: 40 recognised, mean confidence 0.90 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. SILVE STFR II. P. H. e23 Parari iusserit: vel ab Othone Augustoeam, munushospitale parpri roluerit, Seu permilerit: parum referre exittimans, quis artitex, quoue de auropararit: dum ea modo Apostolica Aucto- TIFALC IMIPOHEFCTUF. A Suet CL ASSFC A Ao nato millesimus Saracenico bello inf Sulo a. alacem in Campaniam delati, Capuam occuparant. Igitur Orho admonitus a Siluestro, ralida ma- nu barbaros aggressus, haud minore virture hostes devicit, quam Falicitare Copuam recepir. Tursellin. lib. 7. Ab ca rictoria Siluester Pontifex animo crectus. Cxlarem e alios Principes Christianos 2d prolequendum feliciter bellum ex- hortatus, clasticum in Saracenos cecinit, promulgatis licteris expersona Flierusalem devastarxe, Vnivertali Ecclelixe. Itaha- Benc epict. 27. Ea quae est Flierosolymis, rniuersali Ecclesiae Sceptris Re- enorum imperanti. Cum bene viceas immaculata Sponsa Domini, cuius membrum me esse fateor. Res Mihi maxima apparet, caput artollendi iam pend auritum. An quicquam difsiderem de ce rerum Domina, si me recornoscis tuam: Duisquam ne ruorum famosam cladem illatam mihi purare debebit, ad se minime periinere, vique rerum insima abhorrere: Ft quamuis nunc derecta sim. tamen habuit me orbis terrarum optimam (ui partem. Penes me Prophetarum oracula. Parriarcharum insienia; hinc clara mundi lumina prodierunt Apostoli: hinc Christi fidem rece- pit Orbis Terrarum; apud me Redemptorem suum invenit. Fienim quamnis obique sit diminitate, tameu hic humanitate natus, passus, sepul- eus, hinc ad Caelos elatos. Sed cum Propheta dixerit. Frit Sepulchrum ejus sloriosum: pazanis loca sancta subverientibus, temtat Diabolus red- dere inclorium. Enuere erzo miles Christi: esto sienifer es compuena- ror; es quod armis nequis, consilii es opum auxilio subvent. Duid est quod das? aut cui das ? nempe ex mulio modicum; es ei qui omne quod habes graris dedit: nec tam ingratis recepit: ex hic enim mulsiplicat; es in fururo remunerat: ac per me es benedicit ribi, ve larziendo crescas: s peccata relaxat, ve secum regnando vivas. Concigir eriam per idem rempus, re Selaui qui ad littora Maris Anus a CH