# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665025204:0200
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665025204:0200?run=74
# Title: [Silvester II Caesius Aquitanus Pont. Max. F. Abrahami Bzovii Poloni S. T. Magistri Ord. Praedicatorum] Silvester II Caesivs Aqvitanvs Pont. Max. F. Abrahami Bzovii Poloni S. T. Magistri Ord. Prædicatorvm (shelfmark Leibn. Marg. 191)
# Folio 40, page id 1665025204:0200
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665025204&page=200
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665025204/jpgs/default/00000200.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

A
DASSTO S. AD AL BF RFL
itaque masha Clerr. Copulique alacrivate, Ponrificarus munus quoacd vi-
xit summa fide dilixenriaque administravit. Duodecim pauperes quo
die mensa suae familhariter adhibebat: compluresque festis dubus mopes.
accersiri ad se iubebat; quibus larga vitae subsidia benigne ministrabat.
Raro, nisi die sacro, anve solis occasum, cibum capiebat; neque onquam
sarur quieri se dabat. Corpusculum quippe acerrimis aterebat iciuniis,
ac viciliis; neque nox lectulo reddebat, sed excipiebat illum nuda bu-
mus, vel renue cilicium, supposito pro pulvino capiri, lapide. Inter
haec strenvus Pastor, cura, es exemplo sancta vita, es verbo praedica-
rionis insistens commissum sibi populum ad iustitia, virtutisque tramitem
perducere conatur. Sentit opus hoc ministeri cardius quam optabat. sibi
prouenire; Bohemis in omnem vita licentiam effusis, es coniuziy leses ne-
farie violantibus: Ad haec Clero quoque Ponrifici inprimis aduersanve
quo minus pios suos conarus prouchere posset. Quare Romam sibi primo
quoque rempore a deundam puvauit, quo à summo Ecclesia Praeside solui d
Pastoralis effici cura, ex secedere in sancta contemplarionis ouium posset
Inde sacra Hierosolymorum loca cositans; cum Cassinense Monaste-
rium periisset; ac inde recedens, suasu sanctissimi Nili abbatis Romam
reversus, istic a Leone Abbare Monasticam vestem suscepit. Sed illico,
adnitente Archiepiscopo Marumcino, ad Sedem suam reverei in Bohe-
miam a summo ronvisice iussus est. Sed non diurius Praga substitit,
quam in pristinam viriorum consuerudinem relapsa Bohemia, virum
sanctum iterum Romam adire compulit. Vnde es Crecori V. auetori-
tare rursum in Bohemiam missus, posi quam nec quieus, aut compositis
incolarum animis vri licuit, Boleslaum Polonia Docem, exorat, Ut, ad
Pruvenorum animas Christo lucrificandas navizium prabeat. es ad in-
cultarum istarum centium arva, vomere Dei proscindenda, coxiam sibi
faciat. Itaque eannonia, es mazna sarmatia parte Fuan seliy luce es mi-
raculis collustrata, denique in eam Prussia resionem venit, quae Sambia
dicitur. Nic cum ex Prutenis onum ad Christi nolitiam perduxisset.
haius osus est hospitio, cum duobus vita Comitibus, quos ex Polonia se-
cum adduxerat. Carerum in ipso prussia incressu, subito Barbarorum
concursu, ienotam vestem, culsumque perecrini admirantum exceptus,
furorem eorum non euasit. Nam capiointer scapulas valido ictu percu-
sus, Deum laudanit, quod vel unam pro Domino suo crucifixo placam
accepisset. Inde cum forciver de Euanseliy, ac saluris eorum necessitate
verba ad pasanos haberet, neque finem eos ad meliora fectendi faceret.
illi calestia verba dedienames, minisque ac clamoribus sanctum virum
suis excedere finibus iubentes, morce denique, es extrema mala illi asque
hospitt