# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0054
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0054?run=74
# Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183)
# Folio 46, page id 1665034815:0054
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=54
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000054.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

F I B B R P R I M. B S
Ouem, quiquantirarem a corpore distinctam ponune, immerito reprehen.
dune, nullum enim illi munus congruentius altignes. Hoc cerre melius
quanticas quam ubicatio fungetur, cum rarum, et denlum loco nulli cer-
1o cosirentur aftixa, sed loco mutato, incommutata permaneant. Poris au-
rem racuis modo contractis, modo diductis negorium hoc lonse Facilius
quam ubicatione aue quancirare transisi posser, nili spacium racuum tiomen-
eis Chimaericis annumerandum esset. Nam si quoquo modo posset incellisi
meatuum latera interjectione nihili esse disjuncta, eique quod nihil applicari
menturam qua distantix lonsirudo parelceret, proclive Foret omnium qua
ad rarum, ec densum actinene rationem reddere manifestam. Teminem lares
ret, cur denla Colidiora, grariora, cur minus aliena substanciae quam rara
aretioribus poris imbiberent, cur sub dimensionibus parvis materix mul-
cum includerent. Ouamris enim pars quaelibet ligillatim accepta spario sem-
per aequali respondeat, dimensio tamen torius non lolum ad parcos linsulas,
Sed ad spatia interjecta partibus adhiberur. Ita CUIM FCXEUM FATUM, UE VOCAF
Ouincilianus, aut Retia rara, ur Virgilius appellar, ulna merimur, non R.
limenta tantummodo, sed ee spatia tilis incercepra metimur. Ouare qui in
vulsacae atque ad rulsi sensum accommodacae detinicionis verbis rehemen.
cer incumbune, uc partes lingulas plus spacii in raro, quam den so arguane oc-
cupari, in arsumento Crammacico puerilem in modum nusaSagunE. R ebus
ipls probandum erat hosporos racuos tingi non posse, si quidem Se Philolo-
phos probare rellent, Ced neque se Grammaricos peritos oltendune, cum ver-
ba concra probatissimorum Authorum sententiam interpretaneur. Ouando
Pacirus aciem raram, Oridius cribrum rarum. Virgilius raris habicata ma-
palia rectis, quando cextum rarum Ouincilianus dixic, num illis in mentem
renisse putas, uthomines, cecta, vel fila incumuisse, aut aliud quam spariis
majoribus disjuncta fuisse dicerent?
5. 38. Sed neque rebus, quam rerbis Felicius pugnanc. Ouid enim E
Spatium nempe racuum actiones corporum intercluderet. F.Ao, Si mg-
onum Fuerit, quamris neque hoc quidem reculare debene, qui mocum in
vacuo non rejiciane. Spatia vero perexigua quid obstane, nisi Forre lumini
ne cantilla quidem defexio à cramite recto congruar, qua cum serisum fu
viae, unde illius noririam hauseris, augurari non licer. AENatura vacuuM
averlatur. Ouamobrem e Ouia ranci mali formidine aqua eriam sponte
alcendit in aneliis. Ain vero sponte: Cur isitur tanca porentia opus et
quanca pari ponderi viactollendo sir Carise Nonigicur sequitur, Sed rrahitur.
Ocomnia undique arsumenta corradas, nullum invenies, quo spatiola racua
ei esse polsent, reipla non esse conrincas. Sed neque reipla esse evincunt