# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0105
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0105?run=74
# Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183)
# Folio 97, page id 1665034815:0105
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=105
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000105.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ld  2 L ci a2 .
praetermittam) cum in corporeas aeterna, divina contemplando palcit
ipsum illius esse uteo moso se habet, ad naturam corpoream non reterri:
itaqueuc sc esse deinceps persereret, quid corpus conterat, conjectura
probabili Ensi nil porelt. Obesse Facilius incelligitur, quod ad corporis
commoda procuranda deflestat. Deinde illud esse quod a Corporetam prO-
cul abttractum nolcitur, Substractione corporis cur deliciat. Poenim iplo
quod d corpore abductum appareat; neque ci tanquam Fulcimento incum-
bere, neque eodem proinde lubducto, corruere cositatur.
8. 33. Proter, Podes, aliquid cur disoluTO COrPOTC EXFINGUAEUT: POnCUE
caula conlerrante, aur contrarium prohibence, aut parrem rribuente, aue
condirione indiger allictente? An longi temporis decursi innara sen sim lue
tabescie. An Forre ut nullius pretii, rideatur indignum, cui surentando ma-
num porrisatrerum Conditor, ideoque ur rem vilem et nihili in nihilum
sinic evanescere; vel ur molestam, et exteris gravem ex universo prorinus
subet Facessere: Denique an hoc ese, quo eo modo se haber ur urilitate cor-
Poris non ducatur, cum eo quo ad ejusdem emolumenta pertrahitur, ea re
quod in anima indiscriminaca sint omnia, interire paricer necelle sic: Plura
rix ulla contradicendi procerria, auc tergirersandi licentia tinxerit. Nihil
aurem horum Anima nostris rallata principiis reformidac. Nam nili penitus
altixa corpori octendatur, ur nihil non cosicando et cupiendo ad illud rete-
racsideoq; nullum esse non eidem addictum, actrictum, immersum obtineat;
quod de Brutorum animabus quond ex iis qua obserrando cernimus conje.
ctare liceat judicamus; nunquam efficies ut torum illius esse d corpore aptii
Pendeac, neque sine eorile, ec inurile censendum est, cuiror de tanta bona 2c
Corpus neutiquam relata suppetunt; Alia verocum minusinstructa, magila
que d mole, et moru molelta crerum numeronon expungis. Incorporeum
porro quid habet quod duxione temporis eluacur, vel corporee motionis at-
Triru comminuaturE Fsis ecenim deneibus, qua peperit ehronus ab lumit. In- Tempusi
corporeis aurem, ut ex iisquae de loco diximus, sine monitore cognolcas.
aquiroce rempus externum convenit. Oux que corporis exeremitare quieta
cansi non pollune, quonam pacto ab eadem mord radi porerunt. Sed corpus
hocoperatione dum continent, sire concuriune, ea hic et nunc esle rocabulis
CPrivio arrepeis dicimos. Ac liquas in animam tempus seu corporis morio
vires haberee, in eam pocius conjunctam quam disjunctam exereret, id est
applicatam Facilius quam separatam extereret. Neque enim alio modo rem-
pus edax rerum intellisitur. Nam quae lue occulca, ideoque errore vulsi in-
nata tabelcune, ea corporis alicujus, quae sub sensum haud cadir arcana mo-
eio, veluti lima surda conlumic. Ac incorporeuab externo cempore intactu,
Forcasse proprio paulatim arroditur. Pi porro preter existentie ipsius Auxio.
AETA