# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0110
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0110?run=74
# Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183)
# Folio 102, page id 1665034815:0110
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=110
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000110.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
# Lines: 46 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

202
P. YBF R SF CV ND ∞3
Sustentaneur3 Fundamento rero tora domus nicieur, illius ipitur membez
dicinon debene. Ac si formarum propasarione vererum, non productione
anima norarum, animalium genera persererent, exque particularim ubique di-
mundire. Sperta laceane, corpora omnia animata seacuimus, ec mundi animam tOC
laculorum judicio relesaram, poltliminio reducimus. Viderine qui Ari.
Rocelem per Fas e netas eueri Colene, quid de anima mundi decernendu
purenc. Anima, aic, plena lune omnia, cum Racibus riram inesse docct.
Oris icem Excundis, quam subrencaneis tamen negar, etium animam ati.
enac sentientem; e quia alibi quod lementecundum efficie, non igni, sed
 elemento cellarum respondere asserie; ora aurem Faecunda ab intxe cundis
1. 4. c. 10. anima Centiente dilcriminac; eam igitur Cellis negare non pocest; quain
exiis qua a me dicta lune tamen late pacencem non eticies, cum eam haud
alibine quaerendam quidem susceverim, quam ubi animalia signi cogno.
verim; ucibi lparta Calcem lemina invenirem, quibus concerratis auc dil.
Cipacis, virencium uc reliquorum ortus, de incericus ciera parrium mundi
ruinam reparationem que perpetuam, explicationem pertacilem ec rebus
iplis haberet consentaneam. Deinde qui animam partes Vniversi singulaS
permeancem finxerunc, de pluribus acculantur, quae mihi ricio rerti non
pollune. Aliam enim praecer animam mundi DivinicatemnesabAnE, quaM
etiam curpissima noca Faedabane, cum quod in particulas discerpeam, vel
cerre diltinctam; cum quod mundi corporei, quodintormabat, impressio-
nibus obnoxiam puTareNE. IJOC quoque commento Crxcorum altra,
Acrpciorum cuncta colencium errorem Culcissimum nuErIerUNE. PEXTereL
Philo(ophia longissime aberrabane, cum omnia animaca aNerebanE, nec
tamen in omnibus riea restisia demonstrabane. AC plancas Caruo ani-
matas, inhis erenim animalcula signi cernimus, plantis autem superius
Formam substancialem abstuli. Quid d num ista sibi pugnane invicem?
Dua planca Cune, qua Sirxibus nixa crescune, Frondescune, et Rorene,
nihil habere docui quod Formae lacentis riribus tribuatur; iildem tamen
insperla quaedam corpulcula quibus ris senciendi, ideoque incorporeum
ouippiam adhaerelcar, animalium generatio palam octendir. Iridemque
de corporibus nostris censendum: neque tamen Ascaridum aur Lumtiri
corum anima, humani corporis formae dicendae lune, carum crenim Cersjo-
nes non reddune hominem sentientem. Immo cum sibi quilque sit con-
scius, eundem se esse qui incellisac, e qui sentiac; haud alia Ceanima sen-
na ho. cire, alia incellisere deprehendie, quamris rationi sensus perlave revy.
minisant gnet; neque enim rem eandem ab aliis aliorsum inclinari quicquam
etat.
37. Se
jicabun
degen. an-
l. 2. C. 4.
l. 2, C. 3.
Da.