# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0150
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/1665034815:0150?run=74
# Title: Concordia Scientiae Cum Fide, E difficillimis Philosophiae Et Theologiae Scholasticae Quaestionibus Concinnata ... (shelfmarks Leibn. Marg. 183, Stück 1; Leibn. Marg. 183)
# Folio 142, page id 1665034815:0150
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1665034815&page=150
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1665034815/jpgs/default/00000150.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

I I B F R Z F R ZTV S
elle deceprum referei. amplius est enim iplum Esse, quam existendi mon
dus, alque mucacto. Valaurem percipiendi modos, leu iphius faculcaris
percipiencis mutaciones ab ea ipsa Faculeare sine quibuldam, quaecunque
illa Fuerine, adjumentis haud elici, ipla percipiendi difficultare, Rudio,
labore, ac praecipue quorundam percipiendorum quae scire percupimus
desperarione, aeque adeo trustratione, nimium quam vellemus, clare eo
enolcimus. Deinde quod à lc est, illius esso non pender ab alio, sed id guod
est, a sciplo possidet. Cujus aurem esse non pendet ab alio, illud urique
non limitatur ab alio ur definitum quoddam FAe. e non amplius habeae.
Rem aurem à Scipta limitaram, conjectilque à se libi vinculis ne plus ac-
cipiac arcte constrictam, neque omnia circumspiciendo inveniri, neque
cogiracione Formari ullo modo porelt. Ouod erenim limirerurnihil inve.
nies nils id ex quo est, vel in quo ett, vel a quo est progreslus ulcerioris i
pedimentum abjiciae. Nempe quod vel mareria desiciac, vel spacium non
capiat, vel caula amplius aue nequeat, aue nolit efficere. Ouis aurem vel
cosicando fingac rationem ullam verisimilem qua possie incelligi, ue quod
Cuum P. e a Seiplo solo habet, hoc porius quam illud, ac non omne, pocis.
um quod in iphus Pse nocione coneluditur, habere debeaed Nili Forre
rem sibi ipE praeexistencem Commiare libeac, ac lui vel incuria, vel invidia
quod a se iplo accipie, accilum ac malione corrolum accipiat. Non sC in-
quies, sed ipla rei narura restringitur, aeque ad detinicum perfectionis mo-
dulum limitatur. Dicisitur quando se rei nacura. limitar? Non cum existie,
quia cum limirara ponicur, non aurem proponitur limicanda. Neque eriam
cumnon existie, quia quod non existie, id nullo modo esse, ac proindenihil
omnino esse, lupra docuimus: (tamerh idem ab lque doctrim a mensnulla, per-
vertis haud depraraca principiis, nacura magistra non dilcerer) porro quod
nihil elt, id nihil quiequam aue agic, aue pacitur, itaque quodnondum ex-
iltir, nec limicationem lui facere, dux pari potest. Sed quorundam anre oculos
oberrat inane spectrum cujuldam Fso, quod nondum est, Ced in Ratu ca-
men, quem purae postibilicatis vocone, nescio quam FPenriae umbram osten-
tac, quam luis a scipla hinibus terminaram Caruune; veriri, ne quod Chimaera
Reri non polsie, haud ab (que porenciae divinae labe contingeret, lirerum possi-
bilicas, et impossibilicas, non eujulque ellenria, le diphus potentis conrine.
retur; quali veronon eller summe boni, pulchri, illius denique quod omne
Ese podeat, atq3 omne non esse procul habear, eximium decus, quod nihil
ab eomalum, deforme, postremonihil ejusdem FRe, e Non Ple concrarie-
eare distorrum emaner, auE eum eo quod omne Fse conciner non aperre pu-
enarer, aliquod Pssenciae genus aliunde pecirum Cinsere. Ouoniam vero prae-
cer hoc inane sigmentum nil conera allegari queas, manifesto liquet nil sibi
CeTEUM
2t